Yetim Çocuklar Ve Anne

Yetim Çocuklar Ve Anne







Vaktiyle bir ateşperest, oğlunu evlendirmektedir Düğün günü çok koyun ve inek kesilir


Et kokuları mahalleyi sarar Ancak evin bitişiğinde, Müslüman, dul bir kadın, dört yetimiyle yaşamaktadır
Hepsi de günlerdir açtırlar Kadıncağız, düğün evinin kapısını çalıp, 'ateş' ister Ancak maksadı başkadır


“Belki yemek verirler” diye gitmiştir Adam, kadının niyetini anlasa da, bir şey vermez
Kadıncağız, bir daha gidip 'ateş' ister Yine eli boş döner

Üçüncüde yine öyle Ama ne olur bilinmez, bu defa acır kadına Hallerini anlamak için dehlize iner ve dayar kulağını bitişik evin duvarına ve dinler

Yetimcik, annesine yalvarıyor:
— Anneciğim, ne olur bir daha git Belki bu sefer bir şey verirler

Kadın ağlamaklıdır:
- Üç defa gittim yavrum! Artık utanıyorum

Adam bunu duyar Kalbi sızlar güzel bir 'Sofra' hazırlatıp, gönderir evlerine Ve dehlize inip, dinler yine Yetimlerin en küçüğü dua ediyor:

- Ya Rabbi! O nasıl bize ikram ettiyse, sen de ona ikram et! Onu imanla şereflendir!

Ardından;
- Âmiiiin! sesleri yükselir

O anda, kalbi döner ateşperestin Ve 'Şehâdet'i getirip imanla şereflenir


Ya Rab! Kalpler senin kudretinde evirilip çevrilirkenBizim kalbimizi dinin üzere sabit kıl

Amin…

alıntı