Kadın, Erkekler Bakmasın Ve Etkilenmesin Diye Mi Örtünmek Zorundadır?

Kadın, erkekler bakmasın ve etkilenmesin diye mi örtünmek zorundadır?
Kadın, erkekler bakmasın ve etkilenmesin diye mi örtünmek zorundadır?


Kadın ile erkeğin olumsuz anlamda birbirlerinden etkilendiğini inkâr etmek mümkün mü? İnsan olarak nazik ve nazenin olan kadınları kendini bilmez bazı erkeklerin tacizinden kurtarmak adına yapılacak bir düzenleme, ne zamandan beri kötü olarak algılanmaya başlanmıştır?

Kaldı ki, İslam dini yalnız kadını değil, erkeği de kadınların menfi etkisinden kurtaramaya çalışmıştır Örneğin, bir erkekle bir kadının tek başlarına halvette kalmalarını yasaklamıştır Yine, Yüce Allah “Mümin erkeklere bakışlarını kısmalarını ve edep yerlerini açmaktan ve zinadan korumalarını söyle”(Nur, 24/30) mealindeki ayetin emriyle, önce erkekleri bu konuda uyarmış, ardından da “Mümin kadınlara da bakışlarını kısmalarını, edep yerlerini açmaktan ve zinadan korumalarını söyle”(Nur, 24/31) mealindeki ayetin emriyle kadınları uyarmıştır

Şimdi olması her zaman ihtimal dahilinde olan bir kötülükten sakındırmanın yadırganacak nesi vardır? Birisi, “boynunuzda akrep var, dikkat et” dese, ona gücenmek mi, yoksa teşekkür etmek mi gerekir?

Şunu da unutmamak lazımdır ki, kendimize çekidüzen vermekte esas olan, Allah’ın emir ve yasaklarıdır Dine inanan bir kimsenin, bu emir ve yasaklara riayet etmekten başka çaresi yoktur Çünkü, bu işin şakası yoktur Devletin yasaklarına karşı -polis, savcı korkusundan- bütün gücümüzle dikkatli davranmaya gayret ettiğimiz halde, her an bizi gözlemekte ve kontrol etmekte olan ve Mahşerdeki büyük mahkemenin tek hâkimi olan Yüce Allah’ın emir ve yasaklarına karşı bu titizliği göstermemeye hangi aklıselim müsaade eder, hangi vicdan razı olur? Buradaki polisten gizlenmek, kaçıp kurtulmak ihtimali de vardır Ya bizi yoktan var eden Allah’tan kaçmanın veya gizlenmenin bir çaresi var mıdır?

Bize bir acı fincan kahveyi ikram eden bir kimsenin hatırını kırk yıl saydığımız, ona karşı şükran borcumuzu hatırladığımız ve o kahvenin hatırına, yıllarca onu incitmemek için azami titizlik gösterdiğimiz halde, bizi yoktan var eden, bin bir çeşit nimetlerle nimetlendiren, öldükten sonra yeniden bize hayat bahşedecek ve itaat eden kullarını ebedi olarak cennetine koyacak olan Allah’ın hatırını saymamak, ona saygı duymamak, onu canından daha fazla sevmemek, vicdana sığar mı? Son olarak bir ayetin mealini arz etmekte fayda mülahaza ediyoruz

“Allah ve Resulü herhangi bir meselede hüküm bildirdikten sonra, hiçbir mümin erkek veya kadının o konuda başka bir tercih hakları yoktur Kim Allah ve Resulüne isyan ederse, besbelli bir sapıklığa düşmüş olur”(Ahzab, 33/36)

sie