Cennetle Müjdelenenlerden: Said Bin Zeyd

Saîd bin Zeyd hazretlerinin babası Zeyd bin Amr, İslâmiyetten önce Peygamberimizle görüşürdü Allahü teâlânın kendisine verdiği ilhâm ile putlara tapan insanların hâline şaşar, putperestliğin şirk olduğunu, onlara kesilen kurbanların etinin yenemeyeceğini düşünürdü

Bir Allaha inan!
Bu sebeple kendine yeni bir din bulmak için, Suriye taraflarına gidip, Hazret-i İbrahim dînine girerek Hanîflerden oldu Mekke’ye döndüğünde, câhiliye âdetlerinden biri olarak kız çocuklarını diri diri toprağa gömenlerle mücâdele etti Kız çocuklarının çoğunun ölümden kurtulmalarına sebep oldu

Oğlu Saîd’e de sık sık, “Bir Allaha mı, yoksa bin ilâha, putlara mı inanayım” der, onu Allaha inanmaya teşvik ederdi Bu sebepledir ki, Peygamber efendimiz, Saîd’e Müslüman olmasını söyleyince, Hazret-i Ömer’in kızkardeşi olan hanımı Fâtima ile birlikte hemen Müslüman oldu

Muhammed aleyhisselâm, İslâm dînini tebliğe başladığında, ilk katılanlardan olup, ilk inananların arasına girdi Habbâb bin Eret, evlerine gelip, onlara Kur’an-ı kerim okurdu

Hazret-i Ömer bin Hattâb da Saîd bin Zeyd’in evinde okunan Kur’an-ı kerimden kalbi yumuşayıp, tesiri altında kaldı Kur’an-ı kerimi okuyup, fesâhati, belâgati, mânaları ve üstülüklerine hayran kalıp, düşmanlığı silindi Bunun üzerine, Resûlullahın yanına gidip îman etmekle şereflendi

Saîd bin Zeyd Müslüman olunca, Mekke’deki diğer Eshâb-ı kirâm gibi müşriklerden çok eziyet çekip, işkence gördü Mekke’de suikast, işkence, zulüm ve tazyikler artınca, Peygamber efendimizin müsaadesi ile Habeşistan’a hicret etti Sonra Medîne’ye geldi

Hicret-i Nebevî’den sonra, Resûlullahın emriyle Hazret-i Talha bin Ubeydullah ile beraber Suriye tarafına, oradakilerin hâllerini incelemek ve araştırma yapmak vazifesiyle gönderildi Bu vazifedeyken, Ebû Süfyân’ın başkanlığındaki kervanın durumunu araştırdı

On kişi Cennettedir
Bedir gazâsında bulunmadıysa da, Peygamber efendimiz onun oklarını attılar Ganimetten pay ayrıldı Peygamber efendimizin diğer bütün gazvelerine katıldı

Bir gün Peygamber efendimiz buyurdular ki:
- On kişi Cennettedir Ebû Bekir Cennettedir Ömer, Cennettedir Osman Cennettedir ve Ali, Zübeyr, Talha, Abdurrahman bin Avf, Ebû Ubeyde bin Cerrâh, Sa’d bin Ebî Vakkâs Cennettedirler Peygamberimiz bu dokuz kişiyi zikredip, sustular Eshâb-ı kirâm suâl ettiler:
- Yâ Resûlallah onuncusu kimdir?
Resûlullah efendimiz buyurdu ki:
- Saîd bin Zeyd Cennettedir

Saîd bin Cübeyr der ki:
Hazret-i Ebû Bekir, Ömer, Osman, Ali, Sa’d, Saîd, Talha, Zübeyr ve Abdurrahman bin Avf’ın Resûlullahın katındaki yerleri bir idi Savaşta onun önünde, namazda arkasında idiler Hadis kitaplarının en kıymetlisi olan Buhârî ve Müslim bunu böylece bildirmektedir

Saîd bin Zeyd, Hazret-i Ebû Bekir halîfe olunca, ona bîat etti Hazret-i Ömer’in hilâfeti zamanında, Ecnadeyn savaşında süvâri kuvvetlerine, Fihl savaşında piyâde birliklerine kumanda etti Şam’ın kuşatılmasına katılıp, şehrin fethinde bulundu

Âhirette rahmet bahşeder!
Yermük savaşına da katıldı Savaşın en kızgın ânında, düşman birlikleri İslâm ordusunun sol tarafına saldırdılar Düşman galip gelecek gibiydi

Hazret-i Saîd, hemen atına atlayarak, askerlere şöyle hitap etti:
- Cesâret ve kahramanlık dünyada insana şeref, âhirette rahmet bahşeder Bu ikisini de kazanmaya çalışalım!

Bu sözlerle coşan İslâm askerleri daha büyük bir gayretle düşmanla savaşmaya başladılar Sonunda Hazret-i Saîd’in düşman kumandanını öldürmesiyle, düşman paniğe kapıldı Sonunda her tarafta bozguna uğrayarak Müslümanlar büyük bir zafer kazandı

Şam şehri feth edilince, Ebû Ubeyde bu şehrin vâliliğini Hazret-i Saîd’e teklif etti O bunu kabûl etmeyerek dedi ki:
- Ey Ebû Ubeyde! Ben Allah yolunda cihâd etmek istiyorum Sen vâliliği uygun gördüğün birisine ver

Hazret-i Ömer’in vefâtından sonra onu kabre koyarlarken, Saîd bin Zeyd ağlamaya başlamıştı Bunu görenlerden biri sordu:
- Yâ Saîd! Niçin ağlıyorsun?
Bunun üzerine buyurdu ki:
- İslâm dîni ve Müslümanlar için ağlıyorum Çünkü Hazret-i Ömer’in şehit edilmesi, İslâmda açılan bir gediktir Bu gedik de kıyâmete kadar kapanmayacaktır

Saîd bin Zeyd hazretleri, zamanını devamlı ibâdetle geçirirdi Dünya ve dünya nîmetlerinden daha çok âhireti düşünürdü Makam ve mevkiyi hiç düşünmez, ancak kendisine bir vazife verilirse, bunu en iyi şekilde yerine getirirdi Cihâdı çok sever, gösterişi hiç sevmezdi

Duâsı kabûl olanlardan idi Bunun için, kendisini kırmaktan herkes çekinirdi Çok kimse ondan ilim öğrenmiştir Esmer tenli, uzun boylu ve saçları gür idi Peygamber efendimizden kırksekiz hadis-i şerif rivâyet etmiştir

Duâsı kabûl oldu
Bir gün bir kadın, Saîd bin Zeyd hazretlerinin evinin bir kısmının kendi malı olduğu iddiâsi ile mahkemeye müracaat etti Bunun üzerine Hazret-i Saîd dedi ki:
- Evi ona bırakınız! Ben Resûlullah efendimizin şöyle buyurduğunu işittim:
(Her kim, hakkı olmaksızın bir karış yer alırsa, kıyâmet gününde, yedi kat yerin dibinden başlayarak onun boynuna dolanacaktır)
Allahım! Eğer bu kadın yalancı ise, gözünü görmez et! Kabrini de evinde yap!

Hazret-i Zeyd’in duâsı tutmuş ve çok geçmeden kadının gözleri görmez olmuş ve kabri evinde olmuştur

Saîd bin Zeyd, 671 senesinde Medîne’de vefât etti Cenâzesini Sa’d bin Ebî Vakkâs hazretleri yıkayıp, techiz etti

alıntı