Beni Bekleyen Var Günde 5 Defa

Ergenekon · 07-12-2007

Beni bekleyen varmı?

Bir dağ başında,bir deniz kıyısında,mum ışığıyla aydınlanmış izbe odalarda

Veya rengarenk ışıkların yanıp söndüğü,ölçüsüz çığlıklarla dolu şarkılı türkülü salonlarda

Beni bekleyen var mı?

Elinde bir gül,dudaklarında tebessüm;ölüm gibi

Ve sonra alışmadığım iklimlerdeBir başına kararsız;benim gibi

" Kim o?"diye her gürültüye seslenip,"Ben geldim!"cevabını benim dudaklarımdan duymak isteyen ürpertili bir yürek

Var mı?

Bilemem

Bir istasyon

Bütün trenler kalkmış

Harabe gar binasının ışıkları sönmüşOrtalıkta kimseler yokVakit akşam üstüBiraz sonra da gece

Kocaman bacalı simsiyah eski bir tren,gar binasının yanında hayalet gibi duruyorBu tren kalkacak mı?Bu tren nereye gider?Beni,beni bekleyene götürür mü?

Trene dalmış gözlerim
İçim içimi kemiriyorKaranlıktan sessizlikten,yalnızlıktan korkuyorum

Hafif bir rüzgar esiyor

Sanki"Bu Dünya boşaldıBir sen kaldın yalnız başına"diyor
Daralıyorum
Rüzgar alaycı
Gözlerim trende
Donmuş gibiyim
Hani rüyalarda kaçamaz ya insan

Avazı çıktığı kadar bağırmak isterAma ağzını açamazKaçıp kurtulmak ister,adımını atamazİşte öyle

Çok derinlerden bir düdük sesi duyuyorum
Yüreğim cız ediyor
Bu sesi benden başkasının duymadığına eminimSonra o eski trenin tekerlekleri usul usul dönmeye başlıyorBacasında belli belirsiz bir dumanHeyecan basıyor yüreğime
Tren önümden geçiyor
Şaşkınım,
heyecanlıyım,
korkuyorum
Kayboluyor tren

Ben herşeyini kaybetmiş,yedi yaşında bir öksüz gibiyim şimdi
Bakmak istemiyorum karanlığa
Görmek istemiyorum istasyonun bomboş halini
Kapıyorum gözlerimi

Beni bekleyen var mı?

Ben gidemezsem bile bana gelecek

Veya"Sen gelmezsen ölürüm"diyecek olan

Gözlerim kapalı
Sanki terkedilmişim
Sanki dünyam yıkılmış
Sanki yalnızım
Derinlerden bir ses daha
Trenin boğuk uğultusu gibi
Beni bana çağırıyor:
"Seni bekleyen var; günde beş defa"

07-12-2007	#1
Ergenekon	Beni Bekleyen Var Günde 5 Defa Beni bekleyen varmı? Bir dağ başında,bir deniz kıyısında,mum ışığıyla aydınlanmış izbe odalarda Veya rengarenk ışıkların yanıp söndüğü,ölçüsüz çığlıklarla dolu şarkılı türkülü salonlarda Beni bekleyen var mı? Elinde bir gül,dudaklarında tebessüm;ölüm gibi Ve sonra alışmadığım iklimlerdeBir başına kararsız;benim gibi " Kim o?"diye her gürültüye seslenip,"Ben geldim!"cevabını benim dudaklarımdan duymak isteyen ürpertili bir yürek Var mı? Bilemem Bir istasyon Bütün trenler kalkmış Harabe gar binasının ışıkları sönmüşOrtalıkta kimseler yokVakit akşam üstüBiraz sonra da gece Kocaman bacalı simsiyah eski bir tren,gar binasının yanında hayalet gibi duruyorBu tren kalkacak mı?Bu tren nereye gider?Beni,beni bekleyene götürür mü? Trene dalmış gözlerim İçim içimi kemiriyorKaranlıktan sessizlikten,yalnızlıktan korkuyorum Hafif bir rüzgar esiyor Sanki"Bu Dünya boşaldıBir sen kaldın yalnız başına"diyor Daralıyorum Rüzgar alaycı Gözlerim trende Donmuş gibiyim Hani rüyalarda kaçamaz ya insan Avazı çıktığı kadar bağırmak isterAma ağzını açamazKaçıp kurtulmak ister,adımını atamazİşte öyle Çok derinlerden bir düdük sesi duyuyorum Yüreğim cız ediyor Bu sesi benden başkasının duymadığına eminimSonra o eski trenin tekerlekleri usul usul dönmeye başlıyorBacasında belli belirsiz bir dumanHeyecan basıyor yüreğime Tren önümden geçiyor Şaşkınım, heyecanlıyım, korkuyorum Kayboluyor tren Ben herşeyini kaybetmiş,yedi yaşında bir öksüz gibiyim şimdi Bakmak istemiyorum karanlığa Görmek istemiyorum istasyonun bomboş halini Kapıyorum gözlerimi Beni bekleyen var mı? Ben gidemezsem bile bana gelecek Veya"Sen gelmezsen ölürüm"diyecek olan Gözlerim kapalı Sanki terkedilmişim Sanki dünyam yıkılmış Sanki yalnızım Derinlerden bir ses daha Trenin boğuk uğultusu gibi Beni bana çağırıyor: "Seni bekleyen var; günde beş defa"