Dost Sana Olan Sevgime Sararmış Yapraklar Şahittir

Kimsesiz zamanların yalnızlığından, aydınlık diyarların masalsı

görüntülerinden, küçük bir çocuk yüreğinin tebessümüyle merhaba dostlar


Şimdiki yazım sahte dostluklara, yani dost gözüken dostsuzlara olsun

Geçte olsa anladım ama "Dost vurulunca değil de unutulunca ölürmüş" meğer


Ama ben dostlarımı kır çiçekleri gibi avucumda değil, kurşun yarası gibi yüreğimde sakladım bunca yıl Nice kavgalarda onlarında yanında oldum ve nice sorgularda onları ele vermedim hiç

Dostluk deniz kenarındaki taşlara benziyormuş Önce tek tek toplayıp sonra birer birer atmakmış denize Ancak bazıları vardır ki kıyılmaz atmalara


İşte benim dost bildiklerim o kıyamadıklarımdı Bilirim ben gülerken herkes eşlik eder, başarılarıma ortak olur Ama ağlarken kimseyi bulamadım yanında,

hele yenilgilerimde hep bir başıma kaldım Bende diyorum ki şimdi öyle bir dost edinmeli ki insanoğlu; Kötü gün her kapıyı çaldığında kapıya beraber bakalım Öyle bir dost edinelim ki, her daim yanımızda olsun

"Hangi yıldızı seçersen seç gökyüzünden

Bilki o yıldızda hep ben olacağım

Ne zaman yangınlara düşerse yüreğin

Bilki o yürekde her daim ben kalacağım"


Böylesi bir dostluğun son nefesinde, bir kayığa binmiş kürek çekiyordum akıntıya karşı Nereye gittiğimi bilemeden, bilmeden işte Akıntı beni nereye gotürecekti onu da bilmiyordum Ama şunu iyi biliyorum ki herkesin bir dost görünen vefasızı vardır mutlaka Belkide, buncadır hep ayrı dilleri konuşmuş, ayrı düşünceleri yaşamışsınızdır, yaşamışızdır


Acının varlığını unutarak hep ballarından tatmışsınızdır Belki hiç dost değildiniz, belki de hiç olmamıştınız kim bilir Ama bundan böyle, adını asla koyamadığın ayrılıkların kentinde yaşayacak, geriye asla bakamayacağın yalnızlık yollarının kilometrelerinde, aynalar arayacaksın kendine bakacak

demelisiniz Bulunur mu bilinmez ama en azından dostlarınızı tanımış olursunuz Ne kadar dostlar anlarsınız sonunda


Ben bunca yıldır çok yaralar aldım dost elinden Anka kuşunun gözyaşları bile iyi edemedi açılan yaralarımı Oysa Anka kuşunun göz yaşları iyi eder sanırdım Ben hep içime attım dost sıkıntılarımı Ama gel gör ki sığmadı, sığmadığı yetmezmiş gibi de taştı çoğu zaman Nice yürek kaplarım vardı rengarenk, küçüklü, büyüklü onlar dolsun dedim ama boş kaldı Benim bildiğim sırlarını hiçbir kimselerle paylaşmadım Yüreğime kazıdım, diğer sırlarla birlikte onlarda yok oldularBen de çok sırlar verdim dağlara Acılarımı ağaçlar dinledi, toprağa söyledi sonra, toprak kızdı, yıldızlara müjdeledi İnanmazsan yıldızlarıma sor söylesinler sana

Dilerim, beni benden eden dostlarım, küskün geçen her sabahımda, gecelerin beni saran hüzün yağmurlarında yine de ıslanmasınlar bir daha


"Yolun ne yanaysa yönün ne yana

İster düne olsun istersen yarına

Gülen yüzüne kara bahtına

Yarenlik yaparım be DOSTUM"……


alıntı