Papatyam

Veda rengine bürünmenin nedir sebebi? Kırların nazlı sultanı Papatyam Küstün mü yoksa? Neden konuşmaz oldun? Eskisi gibi yüzün gülmez oldu Suçluyorlar seni değil mi? Sen sustukça daha da artıyor suçlamaları

Susma! Konuş hadi Papatyam, sor onlara asıl suçlu kim? Gelin gibi süslediğin dağlardaki ihtişamına aldırmadan seni toprak anadan nasıl ayırdıklarını sor onlara, dağların zirvesine çıkmak için seni ezip geçerlerken yürekleri hiç sızlamış mı? Seni suçlayıp her mevsimi doyasıya yaşayanlar, yazın kavurucuğu sıcağına, sonbaharın rüzğarlarına ve soğuk kışa dayanamayacak kadar güçsüz olduğunu düşünmeden baharı sana çok gördüler

Susma! Konuş Papatyam! susmanın suçluluğun bir simgesi olmadığını söyle, fallarında sevmiyor çıktıkça seni fırlatıp atarlarken bir kenara, onları bir kez daha üzmemek için sustuğunu söyle Sevdiğine sormaya cesaretten yoksun yüreklerin aradıkları sevdalarını papatyaları katlederek bulamayacaklarını söyle ki idrak ve şuurları ile anlayamadıklarını sende hiç anlayamayacaklarını bilsinler Hayatlarını senin doğrultun da mı yönlendireceklerdi? Oysa hayat Yaradan'ın istediği istediği şekilde yönlendirmeye çalışmaktı

Hani kırmızı taclı lale boy atarken yanında kulağına fısıldamıştı ya, insanlar aleminde "Neler olduğunu bilemezsin" Sende söyle "Senin aleminde neler olduğunu onların bilemeyeceğini" Her canlıya Yaradan'ın sunduğu farklı bir yaşam olduğunu

Seni kır çiçeği olarak hor görenlerede aldırma Papatyam! Bahçelerinde özenle baktıkları menekşelerin yanından seni söküp atmalarının tek sebebi kibirleri

Sen darılma Papatyam! Ben bahçemi seninle süsleyeceğim Seni değersiz görenler de bilmeliler ki; Senden başka başa tac olan bir çiçek yok Bilmeliler ki; Yaradan'ın toprak anaya bahşettiği en güzel ziynetlerdensin

Sen de bilmelisin ki Papatyam; Seni her bahar bekleyenler var Karlı dağlar kucağını açmıp yine baharın gülücüğünü bekleyecek Ben de karlı dağlar gibi seni bekleyeceğim ve veda ederken Papatyam, kulağına fısıldayacağım

"Baharlar sensiz olmaz Papatyam, sensiz olamaz "