Yıldızlar Dökülürken 1

Yıldızlar Dökülürken 1 - Şule Meryem Canpolat


980 kışıHer yerde kar varÇocuklar kartopu oynuyor sokaktaBir tek onlarda telaş varHerşey donmuş sankiEvlerin tepesinde buzdan sarkıtlarHer evde soba yanıyorSadece bacadan çıkan dumanlar ve neşeyle oynayan çocuklar sıcacık yapıyor bu kentiEskisi, yenisi aynıDonsa da herşeyİstanbul herşeye rağmen çok güzel

___


Az önce kahveye giren adam NecmiHemen bir sandalye çekiyor kendine sobanın yanındanÜşüyen yanlarını ısıtmak için çay söylüyor kahvenin çırağınaDuvarda eskimiş bir kırmızı kilimHer yanı hüzünlü bir mutluluk sarmışÇay gelmeden daha, Necmi'yi düşünceler sarıyorKirli bir fotoğraf çıkarıyor cebinden, NecmiResimde mahsunca bakan kız, nişanlısıHemencecik yerine koyuyor bir ucu yırtık resmiO da demlenmeye başlıyor, ömrü gibi ağır ağır yudumladıkça çayı


Kahvede kaşık ve bardak sesleri birbirine karışıyorKoyu sohbetlerle herkes bir şeylerden dem vuruyorAli zamlardan şikayetçi, çok büyük onun derdiHüseyin, maaşını alamamış üç aydır, ailesini düşündükçe, efkar basıyor her yanını sankiAjanslar da farksız kahvedenİlk onlar veriyor kara haberi


Necmi sevinçli yine deYüreğinin üzerine bastırdığı fotoğrafla ümitli, yarınlardanSobada çatırdayan odun sesleri, unutturuyor hüzünleriSobanın aşınmış yerlerinden, kıvılcımlar sıçrıyor havaya Ateşin sesi bastırıyor tüm sesleriBir sıcaklık buluyor o an herkes, unutup geçmişi


___


Annesi yemek hazırlamış, kahvenin az ilerisindeki evde Necmi'yi bekliyorSofra kurulmuş yine, evin kedisi sobanın yanındaki tahtındaHerşey normal gibi gözüküyor bu şehirdeŞiddetli kar ve ajanslar bile koymuyor, bağrı yaralara alışmış insanlaraÇok geçmiyor Necmi kapıda görünüyorKaymak ana, çorbayı tasa, somunu sofraya koyuyor büyük parçalar halindeTahta kaşık dalınca tasa, doyulmuyor mutluluğun tadınaAçlıktan sonra gelen bahar, neşe saçıyor bu eveDuvarlar ve kedi eşlik ediyor bu huzura


Necmi inşaat işçisiAsıl mesleği ise çobanlıkBu şehre büyük hayallerle gelmiş milyonlarca insandan bir tanesi o daYakışıklı yüzü ve sık saçlarıyla, nişanlısının bir tanesiBir kaç yıldır bu şehre alışmaya çalışıyorlar anesiyle birlikte


___


Necmi her sabah elinde çantasıyla işe gidiyor büyük bir şevkleO, arkadaşları çok olan toy bir delikanlı en çok daKalan zamanlarda kahvede vakit geçirmek en sevdiği şey Necmi'ninVe sohbet etmek arkadaşlarıyla, bir pencere açmak başka hayatlara


Nişanlısı köyde çehiz hazırlığı yaparken, akşamları aynı yıldızlara bakmanın ortak huzurunu yaşıyorlar Necmi'yleGün her yerde farklı saatlerde doğsa da, aynı güneşe tutuyorlar yüzlerini yeni günleMesafeler olsa da arada, yürekleri çoktan birbirine kilitlenmiş ikisinin deKızın kaneviçesinde işlediği yıldızlar sa biraz Necmi, biraz kendi


___


Sene 1980Soğuk bir kış var İstanbul'daİklim kara teslimBeyaza bürünmüş kent, beyaz sayfalar arıyor kendine adeta Yeniden ve özgürce başlamak için, umut dolu yarınlaraKış gibi acı veriyor ajanslar da üşüyen yüreklereİnsanlar baharı özlüyorÖzgür kuşlar gibi beraberce uçmayıKanatlandıkça, yaralarını sarmayı


Ama dedim ya, her yer çok soğukYürekler donmuş seksendeUçmak şöyle dursun, kanatlarını sarmak için telaşta herkesKırılmış yanlarıyla insanlar, daha da donduruyor kaldırım taşlarınıTaşla buzun dansını andırıyor atılan her adımBir tek Necmi'de ümit varCebinde nişanlısının yırtık resmiBuzları eriten bir sevda onunkisiKahvedekilere şenlik her haliHerkes sever Necmi'yiO da sayar herkesiKah mecnun derler, okşarlar sırtını ansızınKah grurbette bir hayal avcısı deyip kızdırırlar Necmi'yiNecmi de bilir bu şehirde başının göğe ermeyeceğiniHiçbir şey vermediği bu şehrin kendini zengin etmeyeceğiniAma ümit böyle bir şeydir işteÖnce ümit eder her insan


___


Necmi kaderinden habersiz, kaderi Necmi' ye keder, yürürler beraber şehrin sokaklarındaHer kaderde biraz keder vardır elbet düşününceNecmi'yle kaderi takmaz pek kederiNeşeli bir gençtir NecmiBir konuştu mu güldürür herkesiDerindir içindeki gizlerBelli etmez bu halini, güldükçe parlayan dişleriİnşaata gitmediği günler takım giyer Necmi deGıcır gıcır olmayı pek severSivri ayakkabıları vardır onun da gezi günlerinde kullandığrUzun saçlarıÇalışırken arkaya bağladığıO da renk renk gömlekler giyerKader gömleğini olmasa da renkli gömleklerini kendi seçerLakin, paçalı pantolonlarını ve gömleklerini ütülemek Kaymak teyzeye düşerEn güzel ve en sıcak yemekler bu evde pişerÇünkü herkesin anası güzeldirve güzel yemekler seçer, akşam pişirmek içinAnaların elinden her iş ne kadar da güzel düşer

___


Necmi bir sabah yine erkenden çıkar evdenAnnesini ve kediyi öper o gün de derindenİçten bir bakış fırlatır cebinden çıkardığı resme o sabah daGünaydın der gibi bakar her şeye bir kez dahaUmutları saçılır Necmi'nin bu kenteGecenin yıldızları dökülürken, O bambaşka hayallerde




Şule Meryem Canpolat