Nöbette Kalbim

Nöbette Kalbim hikayesi - Şule Meryem Canpolat yazıları



Kızıllık düşmüş akşamın bağrınaYıldızlar, büyük küçük demeden dizilmiş yanyanaHepsinin tek bir meşgalesi varO da ışık saçmak etrafınaHep gündüzü sevmek de neymiş?Kim demiş kızıl bir akşamın sevilmeyeceğini?En büyük aşklar, akşamın kızıllığında gizlenmişAteş böcekleri seyirde, tıpkı yıldızlar gibiOnlar da bir yanıp, bir sönmekteHepsinden azade bir kalp var, işte oradaO da yıldızlar ve ateş böcekleri kadar gamlı, O da ışığın derdindeO da yıldızlar kadar ümitli, ateş böcekleri kadar ateş saçmakta yüreğiOrada, bir kalp var kimseler bilmezHer kalp kadar içli, sevdiğine kavuşmak için kalbi nöbette




Kışlardan geçmeyen yüreğe yürek denmezmişAkşamı olmayan sabahın kıymeti bilinmezmişKısaymış çünkü akşamsız sabahların ömrüHep sabahı isteyen insanların hem sabrıVe hem darmış gönülleriHırstan, görünmez olmuş duvarlarıÖrülmüş gizli ağlarıyla, ışık almaz olmuş ruhlarıOysa ışık, yıldızlar kadar yakınmış her yüreğeOysa ateş böcekleri gibi görülmeyi beklermiş bir yanıp bir sönerken


"Cefasız erilmeyen bir noktadır aşkSonu sonsuzlukla biten, üç noktadır aşkKavuşmak için akşamlar gerekKızıl bir oktan, ceylan masumiyetiyle ansızın kurban olmak gerek onun yolundaSevgiliden gelecekse ok ne alaBir çift iri göz var işte oradaBir damla mutluluk yaşıyla, sevgiliye ağlamaktaNöbette kalbiyle yatmış yereGel! sesini bekler, vuslata dakikalar kalaSızı içinde sanırsın görsen haliniO neşeyle, güzeL sonlara dakika saymakta"


Nöbette kalpler, kurulmuş saatlere benzerHer tik-tak sesinde birbirine çarparDurdurak bilmez onlarSaati bilinmeyen buluşmalar için, akar her saniye birbirine, taşar her saat bilinmeyene iki yürek arasında, kurulu bir köprü gibi bağlarıYıldırmaz onları, hayatın gizli ağlarıSaftır yürekleri, aşktan gelir bilek güçleriZamana hapsetmek haksızlık olur aşıklarıOnların nöbeti, hep sonsuzluğa


"Kalbim nöbette her demDalından uçacak kuş misali beklemekteyim olanlarıDurdurmak imkansız bilirim zamanıArtık saatleri sonsuzluğa ayarlamalıHer anını mutlulukla doldurmak imkansız şu alemdeAsıl mutluluk; sevginin, sevgilinin değerini bilmekte"




Kalbi nöbette olanların dostluğu ötelere benzerGünahkardır halleri dışardanBeğenmez onları dışardan bakanAşıklar bilinmez bu yüzden çoğu zamanHor görülüp, asılır zihinlerdeGzlidir aşıklık halleri, istenmez mecnunlar hiçbir yerdeÇölller değil düşünülse onların mekanıAşıklar, toplumun can damarıOnlar sevgi ırmağı göreneYine de söz anlatmak zordur, laftan anlamayanaAşk dediğin laftır der geçer aşksızlarLafla, sözün farkını bilmezler oysa biraz muhabbet açılsaHer konuda bilgi sahibi olmak götürmez kişiyi hedefeAşkla pişmiş bir yürek ister, bilgiyi her yere götürmek bileKalbi hamallardan olmak yaraşmaz bizeMenfaat için yanaşmak dostlara, güzellik katmaz yüreğimize


Bu yüzden bilinmez ötede kimin hali nicedir?Sevapkar gördüklerimiz iyice midir?Aşkla yıkanmamış yürekler, arınmış mı gururdan, kibirden yeterince?Yoksa aldırmadan hala, cimrice sarılmakta mı yalnız kendine?Sadece ben diyen yüreklerden olmamak için, günahkar olmayı seçtimSevince ben de yürekten, şimdi her dem nöbette kalbim





Şule Meryem Canpolat