Yaşam Sen Tut Beni

Yaşam Sen Tut Beni Hikayesi - Yaşam Hikayeleri - Aynur Engindeniz - Aynur Engindeniz Yazıları

Kapı çaldıdaha "gir" demeye kalmadan dört çocuk odama doluştuarkalarından halinden hamile olduğu anlaşılan anneleri girdi


çocuklar odada gördükleri ilginçliklere dalmış oynamaya başlamışlardı bilekadın masama yaklaştıgüçlükle nefes alıyor ara sıra alnındaki terleri siliyordukendine gelince sordum

_buyurun,ne istemiştiniz


kadın önce çocuklara baktı,sonra etrafasanki geldiği yerin doğru yer olduğundan şüphesi var gibiydi

_yetkilisiyle görüşecektim buranın

_benim,söyle bakalım

_yardım yeri burası değil mi

_evet buradan müracaat ediyorsunneyle ilgili yardım istiyorsun


kadın düşündüçocuklar gürültünün volümünü artırdıkça sinirlerim gerilmeye başlıyor,kırmamak adına sesimi çıkaramıyordumkadın da hiç istifini bozup çocuklara yapmayın diyecek göz görünmüordunasılsa ömür boyu kalacak değiller sabret kızım dedim kendi kendime


_abla ne ile ilgili yardım isteyeceksinancak konuşursan yardımcı olurum sanahiç beklemediğim bir şekilde kadın ağlamaya başladıacaba ben mi kırdım diye düşünürken gözüm çocukların kıyafetlerine takıldı


dördü de kız olan bu çocuklar savaştan çıkmış gibi paçavralar içindeki bedenleri parmaklarının arası kir bağlayan elleriyle birer hilkat garibesiydilersuçsuz,masum,dünyaya kendi istekleriyle gelmedikleri halde bu sefilliği yaşamak zorundaydı onlaryıkanıp paklansa ay gibi çıkacaktı ortaya yüzleri


yaptıkları gürültüye rağmen artık onlara kızamıyorumbelki de hayatlarında hiç oyuncak görmeyen çocuklar dolapların üstünü süslemek amacıyla koyduğum çeşit çeşit oyuncağa bakıyorlar,o benim şu da benim diye tartışıyorlardıkalkıp oyucakları çocuklara verdimsesleri kesilmiştişimdi parmakları ağızlarında,daha önce hiç karşılaşmadığım bir ifadeyle gözlerime bakıyorlardıiçim acıdıgaliba ben artık bu işi yapacak dirayete sahip değildimduygularımla hareket ediyorum diye kendime kızdım


kadın hala ağlıyordubir şey sorup sormamak da tereddüt ettimnasılsa en hıçkırıklı ağlamalar bile bir şekilde dinmiyor muydukendine gelsin diye bekledimbir yandan da hamile olduğu için korkuyordum


dakikalar geçmiş kadın ağlamayı bırakmamıştıçocuklar eskisinden daha uslu oyuncakları ile oynuyorlardıdaha fazla beklemenin zaman kaybı olacağını anlayıp kadına sordum

_neden ağladın bu kadarbak hiç bir şey çözümsüz değildirdurumun incelenir eğer gerçekten ihtiyaç sahibiysen dilediğin yardımı alabilirsin

_

_ama konuşmazsak ben sana yardımcı olamam ki


ağlaması durmuş ama yüzündeki keder yüklü bulutlar henüz dağılmıştıbir şekilde kadını rahatlatmalıydımutandığı her halinden belliydigözyaşları gururundandı


bu tür olaylarla çok karşılaşmış olmama rağmen her defasında onlarla ağlamak gelir içimdencabinin bir kenarı sökülmüş hırkasını düzelttieşarbının oyalarıyla oynadısonunda gözlerime baktı


_allah kimseyi yabancıların kapısına düşürmesinistemek kadar zor bir şey nedir biliyor musunevlatlarının bu haline bakmakartık dayanacak gücüm yok onları seyretmeyedevlete vereceğim onları


çok üzülmüştüm ama kandırılıyor da olabileceğimi düşünüp kendimi bırakmadan sordum

_kaç yaşındasın

_27

_27!!!


kadın kırkbeşten aşağı görünmüyordukareli defteri andıran yüzü,bölük bölük yarılmış elleri iyice çkurlarına gömülmüş gözleriyle yaşının yirmi yedi olduğuna ben değil kimse inanamazdıhatta abla bile demiştim ona

_şaşırdın biliyorummemlekette tarlada çok çalıştım kızkengüneş yanığı oldu yüzüm

_şaşırdım ama neye biliyor musun

_

_bu yaşta bu kadar çocuğu nasıl doğurdunbir de beşinci yoldaen büyüğü kaç yaşında

_10

_ama canım neden bu kadar çocukbak bakamıyorsunüzülüyorum devlete vereceğim diyorsun

_ben neyapayım adam istedimi yok diyebilir miyim

_adam istedimi ne demek ya anlayamadım

_hani bunlar hep kız oldu diye oğlan istedi adamben istemedimama beni dinleyen kimbirgün baktım beşinci yolda

_iyi de hiç aile planlaması diye bir şey duymadın mı canım sensağlık ocakları bas bas bağırıyorhem de ücretsiz

_biliyorumama adamımdan gizli gidersem beni kısırlaştı sanar bırakırkuma falan getirirbu saatten sonra çocuklarıma üvey anne getirtememtek olsam düşünmembıraksın kurtulayım derim

_peki ne iş yapar bu adam

_iş bulunca inşaatlarda iş bulamayınca yük falan boşaltıyor

_çocuklar okula gidiyor mu

_gönderemedikçalışıyorlar

_çalışıyorlar mı,nasıl yani

_büyüğünü kuaföre verdi babasıküçükleri mendil yara bantı satıyorben de bir kaç aya kadar temizlik yapıyordumonu da yapamıyorum


tekrar ağlamaya başladıbunca yıldır çok hikaye dinlemiştimama bu kadar etkilenmemiştimçocuklara çok üzülmüştüm


_sana ne yardımı verelim şimdieşin de gençtir,sağlamdır

_sağlam olsa ne olacakvallahi halimiz çok kötüo da üzülüyor ama

_üzülüyor deme bana

_üzülse oğlum olsun diye bu garibanları okulundan etmezdisana bir form vereyim doldurmüdür beyin sekreterine ver

_okumam yok

_tamam ben doldururum


kağıtları doldurup kadının eline verdimbundan sonraki prosedürü anlattımen kısa zamanda evlerine kontrol için geleceğimi anlattımkadın minnet duygularını belirtip, dualarını ettikten sonra çocuklarına

_haydi bırakın oyuncakları gidiyoruz,dedi

_gerek yok alsınlar


kapıdan çıkarlarken peşlerinden baktımüç dört adım ötede bir adam yanlarına yanaştıgaliba kocasıydıbir şeyler konuşarak uzaklaştılarbu manzarayı çok gördüm,kadın ister ,erkek kapıda beklerutanır,çünkü onda yüz vardır ama kadında yoktur




bunalmıştımkendime bir sigara molası verdimbüronun önündeki avluya çıktımhava yağmurlusokaklar telaşlı insanlarla doluyanlız biri vardı ki ne yağan yağmura aldırıyordu,ne de telaşlı insanlarabir banka oturmuş elindeki rengarenk balonlardan çiçek şekilleri yapıp bir çubuğa takıyorduönünden koşar adımlarla geçmekte olan bir adam

_ömer,ıslanma ne yapıyorsunbırak şunu da kahveye gel

_gelemem abi,ekmek parası


ya rabbim senin kulların ne çeşitli,ne karmaşıkbiri evine bakmaz sorumsuz,öbürü yağmurda ekmek parası için balondan süsler yapar


Aynur Engindeniz