Beta - Zor Geceler

Napiyim be? Hayatımımı zehir ediyim ben senin için?
İster nefret et benden ister olsun yeni biri
Umrum değil bu aralar tavrım biraz suskun gibi
Çatıya çıkıp tam kalbimden vurdun beni
Kapına kadar gelebilirim bunun için üşenmem ben
Bilmezsin tabiki ağlıyodum giderken sen
Benim aşkımın tarihi uzunca sürenlerden
Sen ayak uyduramadın ya neyse gücenmem ben
Bu yolda yüzük eskidi gümüşler karardı
Şimdi bi bira içip seni düşünmem kadarsın
Çok basit oldun artık yapabilcek bişey yok
Ben ağlatmak isterdin, gülüm sen kazandın
Çarşamba gününe karşı pek yok şehvet,
Besledim en çok sevdiklerime bende en çok nefret
Herkesin rol yaptığını sahnede anlıyorum
Gittin diye üzülmüyorum, sadece ağlıyorum

Geceleri çok zor oldu sayende
Ben sensiz seferlerde
Yalnız bıraktın bu durumda hep ağlarken,
Kapladı çevreyi matemler (nakarat)

Dur! İnenler oldu Bu, yolculukta Suç, kimde acaba?
Vur hançeri kalbe kalbe, soktun beni avare hale
Her sözümde kinaye var be
Kalbim artık pek temiz değil, virane sade
Ellerinde olan kalbim, bir heyecanla düşüverdi
Aşkımız kötürum oldu bu yollarda yürümezdi
Nasıl imâlı bakmıştın giderken yüzüme sen
Hiç kimseye senden ayrıldığım gibi üzülemem
Verilen bütün ödünleri görmezden gel
Pişmanlıkla özür diliceksin ölmezsem ben
Bomboştu kaygılarım, yol yoksa kaçmalıyım
Kimseye çaktırmasamda çok koydu ayrılığın
Kırık kalplerin toplanma mekanı dünyada
Beraberlik sevinçleydi ve vedası hüsranla oldu
Şimdi korku doldu, hayat boşluk oldu
Gözyaşımın sebebini gelip sordu dostum