Mahkeme Kararlarının Gerekçeli Olarak Yazılması Zorunluluğu

Mahkeme Kararlarının Gerekçeli Olarak Yazılması Zorunluluğu


Tüm mahkemeler tarafından verilecek kararların gerekçeli olması zorunluluğuna Anayasamızın 141/3 maddesinde “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” şeklinde yer verilmiştir



Mahkeme kararlarının içereceği unsurların nelerden ibaret olduğuna ise 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 maddesinde; “Karar aşağıdaki hususları kapsar:


1 Kararı veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,
2 Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,
3 İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,
4 Hüküm sonucu ile varsa kanun yolları,
5 Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,
Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”
şeklinde yer verilmiştir


Aynı husus HUMKnun 389 maddesinde de “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır” ifadelerine yer verilerek tekrarlanmıştır

Konu ile ilgili olarak ve Adil Yargılanma İlkesi ile konunun ilişkisi için aşağıdaki yargıtay kararına bakınız;
Mahkeme Kararlarının Gerekçeli Olarak Yazılması Zorunluluğu ile ilgili Yargıtay 10 Hukuk Dairesi’nin 24062008 tarih ve E:2007/24779, K:2008/8902 sayılı kararı