Kıssadan Hisseler :):):)

BİRLİKTE YEMEK

Resul-i Ekrem, dostlarıyla birlikte, binek hayvanlarından iner inmez, yüklerini yere koydular, daha sonra bir koyun keserek yemek hazırlamaları için karar aldılar
Birisi: “Koyunu ben keserim” dedi
Diğeri: “Derisini ben yüzerim” dedi
Üçüncüsü: “Etini de ben pişiririm” diye söze katıldı
Dördüncü:
Resul-i Ekrem (sav): Çölden odunu da, ben toplarım” buyurdu
Topluluk: “Ey Allah’ın elçisi, siz zahmet etmeyip sakin bir köşede oturursanız, biz bu işlerin hepsini seve seve yaparız” dediler
Resul-i Ekrem(sav): Evet, yapabileceğinizi biliyorum Fakat Allah, “Her hangi bir kulunun, kendi dostları ve arkadaşlarından, özel imtiyazlarla ayrılarak, seçkin bir vaziyette görünmesini sevmez” Buyurdu Sonra çöle doğru gitti ve çölden çalı çırpı toplayıp getirdi[b]
[color="#800080"] -Kuhlü’l-Basar S68
HACCA GİDEN KAFİLE
Mekke’ye giden müslümanların teşkil ettiği bir kafile, Medine’ye vardığında, bir kaç gün durdu ve dinlendi Medine’den sonra Mekke’ye doğru hareket etti
Mekke ile Medine yolu arasındaki bir yerde kafilede bulunanlar, kendilerini tanıyan bir adamla karşılaştılar O adam,kervandakilerle sohbeti esnasında, aralarında bulunan, salih yüzlü, çabuk davranan,çalışkan ve neşeyle hizmet eden, işleri yetiştiren ve kafiledekilerin hacetlerini temin eden bir şahısı görerek onu ilk anda tanıdı Şaşırmış bir halde kafile de kilere“Sizin işlerinizde ve hizmetinizde bulunan bu şahısı tanıyor musunuz?” diye sordu
-Hayır, onu tanımıyoruz Bu adam, Medine’de kafilemize katıldı Salih ve dindar bir adam Ondan, bizim için çalışmasını istemedik Fakat onun, başkalarının işlerine ortak olup, onlara yardım etmeye meyli çok
-Tanımadığınız belli zaten Tanısaydınız böyle küstah olmazdınız, bir hizmetçi gibi işlerinizi yapmasına izin vermezdiniz
-Peki, bu şahıs kimdi?
-Bu, Ali İbni’ l Hüseyin Zeyn’ül Abidin (ra)’dir
Topluluk, paniğe kapılarak ayağa kalktı, ve özür dilemek için, İmam (ra)ın elini ayağını öpmek istediler Daha sonra dert yanarak; “Bize karşı yaptığınız bu iş ne idi?” “Size karşı, Allah’a hoş gelmeyen bir küstahlık etmemiz ve büyük bir günah işlememiz mümkündü” dediler İmam;(ra) Beni tanımadığınızı bildiğimden, kasten sizinle yolculuk yapmayı seçtim Çünkü bazen, beni tanıyan kimselerle yolculuk yaptığımda onlar, Allah elçisinin hatırı için, bana daha çok şefkat gösterirler ve benim, her hangi bir iş veya hizmetten sorumlu olmama müsaade etmiyorlardı İşte bu yüzden yolculukta, beni tanımayan arkadaşları tercih ederim ve kendimi tanıtmaktan da çekinirim Zira, ancak bu surette, “arkadaşlarıma hizmet etme saadetine” kavuşabilirim[b]
[color="#800080"]- Bihar c: 11 Kompani basımı s 12 ve 27

MÜSLÜMAN VE BİR KİTAP EHLİ

O devirde, Kufe şehri, İslam hükümetinin ağırlık merkeziydi Şam hariç diğer bütün İslam memleketleri, için tüm kararlar ve emirler o şehirden çıkardı Bu gibi bir şehrin dışında, biri müslüman diğeri bir kitap ehli (Yahudi veya Hrıstiyan veyahut da Zerdüşt) olan, iki kişi yolda karşılaştılar Birbirlerine gidecekleri yönü sordular Müslüman Kufe’ ye gideceği, kitap ehlinin de yakındaki bir yere gitmekte olduğu belli oldu Henüz bir miktar müşterek yolları olduğu için, birlikte olmayı ve konuşarak gitmeyi uygun gördüler
Müşterek yol samimiyetle çeşitli sohbet ve müzakerelerle geçti, iki yol ağzına varırken, Kitap ehli şaşırmış bir halde, müslüman arkadaşının, Kufe yoluna değil, kendi gittiği yola doğru gelmekte olduğunu gördü Kitap ehli:
-”Ben Kufe’ye gideceğim” demedin mi?
-Evet,dedim
-Öyleyse niçin bu tarafa geliyorsun?Kufe yolu diğeridir, diye açıkladı

-Biliyorum, fakat bir miktar gelip seni uğurlamak istiyorum Peygamberimiz (sav) buyurdu ki: “İki kişi aynı yolda birbirleriyle tanışırlarsa birbirlerinde hakları kalır” Şimdi senin bende hakkın var Boynumdaki bu hakkından dolayı bir kaç adım daha seni uğurlayacağım ve sonra kendi yoluma gideceğim

Oh!! şimdi anlıyorum, demek Peygamberinizin halk arasında öylesine bir nüfuz ve kudret edinmesi, Dininin kısa bir zamanda dünyaya yayılmasının sebebi; böylesine bir üstün ahlakından dolayı imiş
Kitap ehlinin hayreti, daha sonraları, müslüman arkadaşının, zamanın halifesi Ali İbni Ebitalib (ra) olduğunu anladığında daha da arttı Ve uzun bir zaman geçmeden bu adam müslüman oldu ve Ali (ra)’ın mümin ve fedakar ashabı arasına girdi[b]
[color="#800080"]- Usul-i Kafi 2 bab S 670