Yanıbaşım Ölümcül

Ezbere bildiğim günleri paranteze alıp yaşamıştım seninle

Aslında ne başında, ne sonunda

hiç bir noktasında

adım geçmezdi adının yanında

Adımı g'ece'ye saklamıştık,

adımı geberm'ece'ye saklamıştık

1900'lü anılar vardı henüz kafamızda

ve o yılların modası evlilikdışı ilişkiler

İki kişiye ait sorumlulukların fazlasını istemiştik hayattan

Her aşk kadar cesur,

her aşktan biraz daha ölümcüldü aramızdaki

Beni en çok sayıklamaların öldürürdü,

seni benim zamansız ölümlerim

Yaşamı yalaya yalaya bitirmekten yanaydık

Hafife almak gerektiğinden dem vururduk

Gün aşırı içip serhoş olurduk

Biz serhoş olunca, geriye iki beden kalırdı ruhlarımıza dar

Dönüp bakınca aynada içimize kusmak gelirdi aklımıza,

kusardık ayrılmanın bedeliyle

Ertesi ayılmalar da zordu ama en çok bir yenisine hazırlnmak acıtırdı canımı o zamanlar

Yüzleşmek her asırda ömür törpüsüdür

Bir gün doğduğuma pişmanım demiştim,

ölümümü düşlemiştik birlikte

Zor gelmişti de vaz geçmiştik

Ne düne ne geleceğe değildi borcumuz,

zamanın tanrı olduğu anların peşindeydik

Seni ikna edemezdim güzelliğine ve sadece güzel olmaman gerektiğine

Kıskanırdım satırlarındaki beni,

o kadar yakınında olamadığım için suçlardım kendimi

Bir gidişin vardı bitiş olmayan

ve bir bitişi vardı yaşadıklarımızın, bırakıp gidemediğimiz zamanların özeti

'Kapa parantez' demiştin dikte edercesine aşk hikayemizi

Böylece diyalektiği haklı çıkarmıştık

Yaşamış ve yaşlanmıştık






Ece Karaboncuk