Sen Gibi Anne! ...

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-02-2012

Sen Gibi Anne!

Bir sen anlardın beni,

Bir sen dinlerdin

Bir senin dizlerinde ağlardım

Bir sanadır içimdeki

Yangın alevi hasretim

-

Bir de sen gibi

Kimse sevmedi beni anne!

Demledim beş çayımızı

İnce bellide, sevdiğin kekle birlikte

Herşey yolunda,

Çocukların da keyfi yerinde

Bitiremedim henüz şu lanetli danteli

İstemiyor canım!

Üç parçası kaldı biter elbet anne

Lokma yapıyorum

Seviyor çocuklar

Ellerin değmiyor ya;

Seninkiler gibi olmuyor anne

Almadım o eteği, sevmiyorum ki!

Jorjet pilili,

Dizden aşağıda boyu!

Peki

Alıp giyeceğim

Sana söz verdiğim gibi

Uğrarım demişti ağabeyim

Çok yoğun çocuk ne yapsın?

Gelir birazdan, meraklanma

Arayalım istersen

Babamın kravatı kalmış

Arar onu, unutmadan koy çantana anne

Günleri bıraktım, gitmiyorum

Hep aynı mevzu sıkıyor

Bir Suzan yetiyor, biliyorsun anne

Şiir yazmaya çalışıyorum

İyi hissetmemi sağlıyor

Bilmediğim bir şeyleri arıyorum

Belki dizelerde

Her gece yasin okuyorum

Ama bir şeyler eksik anne

Şükrediyorum bu günüme, yarınıma

Dik kafalı değilim yapma anne!

Hiç umuda inanmadım

Umut etmek kendimi kandırmaktan

Başka bir şey değil anne!

Babam geldi,

'Hazırlansın' diyor

İlaçlarını unutma

Tutayım paltonu da üşüme anne

Merak etme beni

Görüşeceğiz bugün yarın yine

Güle güle anne

!

Güle güle

Anne

Hani siz gittikten sonra

Ahh!

anne

Ne kendimi, ne danteli

Ne jorjet pilili eteği

Bulamıyorum!

-

Bir sen anlardın beni,

Bir sen dinlerdin

Bir senin dizlerinde ağlardım

Bir sanadır içimdeki

Yangın alevi hasretim

Bir de sen gibi

Kimse sevmedi beni anne!

Nisan Serap Muratoğlu

08-02-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Sen Gibi Anne! ... Sen Gibi Anne! Bir sen anlardın beni, Bir sen dinlerdin Bir senin dizlerinde ağlardım Bir sanadır içimdeki Yangın alevi hasretim - Bir de sen gibi Kimse sevmedi beni anne! Demledim beş çayımızı İnce bellide, sevdiğin kekle birlikte Herşey yolunda, Çocukların da keyfi yerinde Bitiremedim henüz şu lanetli danteli İstemiyor canım! Üç parçası kaldı biter elbet anne Lokma yapıyorumSeviyor çocuklar Ellerin değmiyor ya; Seninkiler gibi olmuyor anne Almadım o eteği, sevmiyorum ki! Jorjet pilili, Dizden aşağıda boyu! PekiAlıp giyeceğim Sana söz verdiğim gibi Uğrarım demişti ağabeyim Çok yoğun çocuk ne yapsın? Gelir birazdan, meraklanma Arayalım istersen Babamın kravatı kalmış Arar onu, unutmadan koy çantana anne Günleri bıraktım, gitmiyorum Hep aynı mevzu sıkıyor Bir Suzan yetiyor, biliyorsun anne Şiir yazmaya çalışıyorum İyi hissetmemi sağlıyor Bilmediğim bir şeyleri arıyorum Belki dizelerde Her gece yasin okuyorum Ama bir şeyler eksik anne Şükrediyorum bu günüme, yarınıma Dik kafalı değilim yapma anne! Hiç umuda inanmadım Umut etmek kendimi kandırmaktan Başka bir şey değil anne! Babam geldi, 'Hazırlansın' diyor İlaçlarını unutma Tutayım paltonu da üşüme anne Merak etme beni Görüşeceğiz bugün yarın yine Güle güle anne! Güle güle Anne Hani siz gittikten sonra Ahh! anne Ne kendimi, ne danteli Ne jorjet pilili eteği Bulamıyorum! - Bir sen anlardın beni, Bir sen dinlerdin Bir senin dizlerinde ağlardım Bir sanadır içimdeki Yangın alevi hasretim Bir de sen gibi Kimse sevmedi beni anne! Nisan Serap Muratoğlu