'Hiç Unutmamak'

'Hiç unutmamak'
Vaktiyle gencin biri, bir köye gidiyormuş O köyün yolu da bir vâdiden geçiyormuş O vâdiden geçmek için de, sadece bir asma köprü varmış
Asma köprünün bağları da çok zayıf olduğu için, geçmek çok tehlikeli imiş Genç, köprünün başına gelince, hiç tereddüt etmeden, etrafını seyrede seyrede rahat bir şekilde köprüden geçip gitmiş O sırada, köprünün başına bir başka kimse daha gelmiş Bakmış ki asma köprü ha düştü ha düşecek! oturmuş, uzun uzun duâlar etmiş, yalvarmış ve ondan sonra asma köprüden geçmek istemiş Fakat asma köprünün üzerine çıkar çıkmaz köprünün bağları kopmuş! köprü ile beraber adam da vâdinin derinliklerine yuvarlanmış ve ölmüş ! Vâdinin yamacında bu hâli seyretmekte olan evliyâdan bir zât, gördüklerine hayret etmiş Çünkü genç, hiçbir şey okumadan, duâ etmeden, köprüden geçip gitmiş Ama diğeri, okuduğu, duâ ettiği halde, asma köprünün bağları koparak köprü ile beraber düşmüş ve ölmüş
Kalbinden Allahü teâlâya yalvararak, bunun hikmetini öğrenmek istemiş ve yatmış Gece, rüyâsında kendisine şöyle denmiş:

-“O genç, her zaman, gece gündüz hep Allahü teâlâyı hatırlar, zikreder, itâat ederdi Köprünün başına gelinceye kadar da hep Allahü teâlâ ile idi, yâni Onu zikrediyordu Genç, cenâb-ı hakkı hiç unutmadığı, her zaman itâat ettiği için, Allahü teâlâ da, onu köprüde unutmadı Bu sebeple genç, köprüden karşıya rahat bir şekilde geçti
Köprüden geçemeyen kimse ise, ölümü görünce, Allahü teâlâyı zikretmeye, duâ etmeye başladı Köprüdeki tehlikeyi görünce değil; çok önceden Allahü teâlâ ile beraber olsaydı,
yâni ibâdetlerini yapsa, itâat etseydi, Cenâb-ı Hak da, köprüde onunla beraber olur, yâni ona da yardım ederdi”