Bir Ramazan Hikayesi

İftara az bi zaman kaldı,fırının önünde pide kuyruğundayımSıramı beklerken gözlerim,benden birkaç sıra önde yaşlı bir dedeye takıldı

Düşüncelerim hiç tanımadığım, bu yaşlı adama yoğunlaştıBaşında yün takkesi, elinde bastonu, oda benim gibi sıra beklemekte

Acaba yanlızmı yaşıyor? yoksa, oğlu gelini, sevimli sevgili torunlarıylakalabalık bir aile ortamındamı? Yüzünde yılların verdiği derin çizgiler Eskisi kadar iyi göremiyen bulanık gözlerle, vitrindeki taze kızarmış pideleri seyrediyor


Ne tatlı ne tonton bir yüzü var,ona baktıkça bana yabancı, bu nur yüzlü dedeye içimde sıcacık bir sevgi duyuyorum

Günün en önemli işi ekmek almak onun içinBu çok hasas seçimi kimseye bırakmıyorEkmek dediğin şöyle pişkin olmalı,nar gibide kızarmalı, tabiki bunun içinde fırını iyi seçmeli

Varsın uzun kuyruklar olsun,dedecik beklemeye razıCıvıl cıvıl torunlarının neşesiyle, ekmeğin hasını bölüşmek pek bi zevklidir


Birazdan sırası gelir,sıcak pidelerini göğüslediği gibi,evinin yolunu tutar

Gelini masayı kurup çorbayı pişirmiştir,çoluk çocuk orucun verdiği manevi hazla iftar ederler Sonra akşam namazını kılar, tabiki teraviyide camide ,

dostlarıyla kılacaktırYatsıyı kılıp vaktiyle yatmalı,sabah namazına uyanacak


Sahi arada bir haberleri dinlemek isterde,duydukları onu hiç mutlu etmezÜzülür acınır,vah der vahki vah ne olacak bu ortalığın hali

Oysa o başka yaşamıştır dünyayı, insanların bir birini sevdiği saydığı, ahlaki değerlerin fazilet olduğu bir zamandı o yıllar

Ah dedecik aslında sen çok şanslısın, çünki sen o altın yılları yaşadın

Uykuya maziyi düşleyerek dalarSabah ezanı okunurken güzel düşünün huzuruyla, kalkar abdest alır


Ev halkı uykuda yapek ses yapmak istemez, hani rahatsız olmasınlar diyeAma içten içede kalksalar der,şu gaflet uykusundan uyansalar, ezan sesini duyup namazlarını kılsalar

Birden öfkelenir neden diye sorar? neden günün bu en feyizli saatini şükretmek için kullanmazlar? Oysa tüm bereket ve rahmetin insanlara bu ilk saatlerde dağıtıldığını bilmezlermi? bilirler elbet


Sonra namaza durur Rabbin huzurunda dua ederken, az önceki kırgınlığı öfkesi yok olurBütün kalbiyle yakarır kendi ailesi ve cümlesi için af ve mağfiret diler Ve dua eder Allahım onlarında gönül gözlerini aç,kapıldıkları bu gaflet uykusundan uyandır

Bağışla ve koru yavrularımı ve içten yakarışları bir damla göz yaşı olur

Kendisi için ibadet sevdikleri için mağfiret dilemenin, huzuruyla güne başlar


Evet dedenin şahsında daldığım bu hayal dünyasına öyle kapılmışımki, baktım sıram gelmiş

Dedecik benden bir önce tezgaha yaklaştı,bilhassa duymak istedim, kulak verdimTezgahtaki gence bana dört pide dört ekmek ver dediSonrada aldığının çok olduğunu düşünür , kınarlar diye ilave etti

/Torunlar maşallah pek iştahlı O zaman anladımki yanılmamışım dedecik yanlız değil, ve içimi büyük bir sevinç kapladı

Hala yaşlılarına sahip çıkan, bir toplum olmamızın verdiği mutlulukla bende pidelerimi aldım ve iftara 4 dakika kala eve dönebildim

O akşam iftarımı açarken Allaha şükrettim ve yaşlanmaktan kork muyorum diyerek


GÜLCENAZ



Yazı Sahibi


Şükran Aydoğan


Alıntı