Tuzlu Kahve

Kıza bir partide rastlamıştı Harika birşeydi O gün peşinde o kadar

delikanlı vardı ki Partinin sonunda kızı kahve içmeye davet etti

Kız parti boyu dikkatini çekmeyen oğlanın davetine şaşırdı ama tam bir

kibarlık gösterisi yaparak kabul etti Hemen köşedeki şirin kafeye oturdular

Delikanlı öyle heyecanlıydı ki, kalbinin çarpmasından konuşamıyordu

Onun bu hali kızın da huzurunu kaçırdı

“Ben artık gideyim” demeye hazırlanırken, delikanlı birden garsonu çağırdı

“Bana biraz tuz getirir misiniz” dedi “Kahveme koymak için”

Yan masalardan bile şaşkın yüzler delikanlıya baktı Kahveye tuz! Delikanlı

kıpkırmızı oldu utançtan ama tuzu kahvesine döktü ve içmeye başladı


Kız, merakla “Garip bir ağız tadınız var” dedi Delikanlı anlattı: “Çocukken

deniz kenarında yaşardık Hep deniz kenarında ve denizde oynardım

Denizin tuzlu suyunun tadı ağzımdan hiç eksilmedi Bu tatla büyüdüm ben

Bu tadı çok sevdim Kahveme tuz koymam bundan Ne zaman o tuzlu tadı

dilimde hissetsem, çocukluğumu, deniz kenarındaki evimizi ve mutlu

ailemi hatırlıyorum Annemle babam hala o deniz kenarında oturuyorlar

Onları ve evimi öyle özlüyorum ki”

Bunları söylerken gözleri nemlenmişti delikanlının Kız dinlediklerinden

çok duygulanmıştı İçini bu kadar samimi döken, evini, ailesini bu kadar

özleyen bir adam, evi, aileyi seven biri olmalıydı Evini düşünen, evini

arayan, evini sakınan biri Ev duyusu olan biri Kız da konuşmaya

başladı Onun da evi uzaklardaydı Çocukluğu gibi


O da ailesini anlattı Çok şirin bir sohbet olmuştu Tatlı ve sıcak

Ve de bu sohbet öykümüzün harikulade güzel başlangıcı olmuştu tabii

Buluşmaya devam ettiler ve her güzel öyküde olduğu gibi, prenses,

prensle evlendi Ve de sonuna kadar çok mutlu yaşadılar Prenses

ne zaman kahve yapsa prensine içine bir kaşık tuz koydu, hayat boyu

Onun böyle sevdiğini biliyordu çünkü

40 yıl sonra, adam dünyaya veda etti “Ölümümden sonra aç” diye

bir mektup bırakmıştı sevgili karısına Şöyle diyordu, satırlarında: “Sevgilim,

bir tanem Lütfen beni affet Bütün hayatımızı bir yalan üzerine kurduğum

için beni affet Sana hayatımda bir tek kere yalan söyledim Tuzlu kahvede


İlk buluştuğumuz günü hatırlıyor musun? Öyle heyecanlı ve gergindim ki,

şeker diyecekken ‘Tuz’ çıktı ağzımdan Sen ve herkes bana bakarken,

değiştirmeye o kadar utandım ki, yalanla devam ettim Bu yalanın bizim

ilişkimizin temeli olacağı hiç aklıma gelmemişti Sana gerçeği anlatmayı

defalarca düşündüm Ama her defasında korkudan vazgeçtim

Şimdi ölüyorum ve artık korkmam için hiçbir sebep yok

İşte gerçek: Ben tuzlu kahve sevmem! O garip ve rezil bir tat

Ama seni tanıdığım andan itibaren bu rezil kahveyi içtim

Hem de zerre pişmanlık duymadan Seninle olmak hayatımın

en büyük mutluluğu idi ve ben bu mutluluğu tuzlu kahveye borçluydum

Dünyaya bir daha gelsem, herşeyi yeniden yaşamak, seni yeniden

tanımak ve bütün hayatımı yeniden seninle geçirmek isterim,

ikinci bir hayat boyu daha tuzlu kahve içmek zorunda kalsam da”

Yaşlı kadının gözyaşları mektubu sırılsıklam ıslattı Lafı açıldığında

birgün biri, kadına “Tuzlu kahve nasıl bir şey?” diye soracak oldu


Gözleri nemlendi kadının

Çok tatlı! dedi