Sevgiyle Kal

Kendimle savaşım ve duygularımla verdiğim o sayılı mücadele sanırım bu gece sona erdiVe ben ilk defa demir kapıların ardında gizli güneşimin senin yüreğine doğmasına izin verdim
Hiç böyle olmamıştım ben bilmem belkide olmuştum
Gökyüzünü izledim bütün gün Ve ağaçları ve kuşları ve seni
Öyle huzur dolu ve öyle mutluydumki, içimde taşıdığım ve ağır diye nitelendirdiğim bu sonsuz sevginin aslında beni yenileyen tek duygu olduğunu farkettim her tebessümde
Çünkü, gözlerimde senin derinliğin, ellerimde senin sıcaklığın ve ruhumdaki varlığınla beni sen, sadece sen yaşatıyordun
Ve artık ağır gelmiyordu bu aşk bana Özümdeydi ve bir parçamdı tıpkı senin gibi Aşık olmaktan utanmadım bu gece
Eskiden hafif derdim bu yüce duyguya , sadece hafif
Belkide gereksiz bulurdum bilmiyorum
Kalpte derin, koparması zor ve sürekli işleyen korkunç bir yara olduğunu düşünürdüm aşkınBelkide doğru Yaraydı
Ama gelişimini izlediğin ve kendi ellerinle iyileştirdiğin bir yaraydı bu
Şimdi,kalbimdeki yaranın acısı o yürek yanması dahada büyüyor
Bu çektiğim acı sana olan sevgimi yüceltiyor,sonsuzlaştırıyor adeta
Bilmezdim duyguların en yücesini bu derde düşmeden önce ve hissetmezdim hiçbir insanı böyle yüreğimde seni sevmeden önce
Bu gece odamın duvarları haykırdı bana,
Aptal!Bunun adı Aşk diye
Ve susturamadım kalbimin çığlıklarını Derken gözyaşlarım ve çığlıklarım bozdu gecenin bütün o güzelim sessizliğini
ve uyandırdı beni tatlı rüyamdan
Sen rüya idin,ben rüya idim ve yaşam koskocaman bir yüya idi yalnızcaBeni sana bağlayansa gördüğüm rüyanın en büyülü,en şehvetli anıydı sadece
Biliyorum ben seni hiç tanımıyacağım Belki hiçbirzaman cesaretimi toplayıp konuşamayacağım seninle;
Ama senin o büyülü sevginle yaşayacağım
Kimbilir Belkide birgün, biryerde görüşmek ümidiyle
Sonsuz Sevgiyle Kal
Sevgiyi yüreğinden hiç ama hiç eksik etme

SEVGİYİ YÜREĞİNDEN EKSİK ETME