Kalbe Inen An, Ruhun Firkati Ne Yaman!

Zaman
için kalbini lal etme
Ruhun ilzamından nükseden
lahzada ki belaya asla kahretme

Tefekkür
etmeden hissiyatını serdetme,
idrak ve izanınını iradene ram eyle

Azmin halinde ki
ar ile yol al, nefsi adına çırpından
uzak kal, aşkın edebi ihlas ve ecirde

Her nefes ecelin
sadrından bekleyen vakittir

Ömür dirliğinde
yazılan kitabın ibretinden
akseden bir hikayenin kaderidir

Hesap edilmeyen
ne varsa, akıl ve irade adına
seyranlık nefsine heyecan katsada kerihtir

Aşk, iradenin
ve aklın vecdinde ki emeğin meramında
ki feyzdir,rızadan geriye kalan ne vardır

Hasreti çekilmeyen ve sabırla
derlenmeyen umut hevesin süretidir

Ruhun
ve kalbin şirazezi, hakikatin firkati
için iradeni ve azmini bekleyen tercihindir

Nefesi nihayete eren
kim varsa dert etme, ehliyetin ne
demek olduğunu öğren ihmal etme zarurettir

Hal bilgisi azığındır,
istikametin için en kutsi varlığındır, taat ve
ihlastan kalbi edebin halinde en mühim gerekçedir

Tokken
acın halinden söz etme, safahat
içindeyken nefsin tezkiyesinden kal eyleme

Hevesin için
tarumar olurken, keyfin adına
olmadın bahaneleri sıralarken, nefesinin
sahibini unutup, mahcubiyet içinde kal etme

Her
neyin varsa senin değil,
ruhun ve kalbin hangisine kefil,
nefsin ağına düşüp esaret içinde inleme

Kör kuyular vardır,
kimi nazarlar için bazen umuttur, hasreti
çekilen ne varsa ukte olması korkudur, eğlenme

Bazen gönül
kapısı aralanır, sıtkı can o an bağlanır

İnsan
olmak adına çekilen gayretler
ne vakit hakkıyla aranır, hakka kul olmak
için nefes ne zaman aşkın buğusuyla farklılaşır

Nefsin adına ne ekersin,
mislisiyle biçersin, mizan için en mukayyet
bedelsin, arasat ruhunda yaşayan zamandır,

Kalbin
inşiraha kansın
ilim içinde arlansın, edebin
alinde sevda ne büyük ihsandır, ancak
sabır ve çilenin teslimiyetinde hakkıyla anlaşılır

Mustafa CİLASUN