Aile Fertlerinin Gorevlerı

Babanın Görevleri
Hiç kimse iyi bir baba olarak doğmaz İyi baba olmak; sevgi, deneyim, sabır ve bilgilenme işidir Babalık yaşantısı, eşinin hamile olmasıyla başlar Bu dönemde baba adayı, doğum öncesindeki gelişimi adım adım eşiyle birlikte izler Eşini gerginleştirecek ortamı oluşturmamaya özen gösterir İşte babalık sorumluluğu da böylelikle başlamış olur
Babanın görevlerini ana hatlarıyla şöyle belirtmek mümkündür:
1) Baba, ailede otoriteyi temsil eder Ailenin sevk ve idaresi baba tarafından yapılır Ailede çocukların neleri yapıp, neler den sakınacakları baba tarafından öğretilir Babanın bu rolü çocuk eğitimi açısından çok önemlidir Bu otorite ne çok fazla ve ne de az olmalıdır Fazla baskı gelişmeyi önler
2) Babanın davranışları ile çocuk çok şeyler kavrar Baba otoritesi ile çocuk hürriyetin anlamını anlar, değerini öğrenir Baba otoritesi aynı zamanda toplumun kurallarını temsil eder Bir takım yasaklar koyar, çocuk bu yasaklara karşı hareketlerini düzenler Böylece hem hürriyeti, hem de yasakları tanımış olur İkisi arasındaki farkı öğrenir Karşılaştırma yapma imkânı bulur Kısıtlandığı hallerde hürriyetin değerini kavrar
3) Babanın otorite sahibi olması onun kırıcı ya da tahakküm edici olmasını gerektirmez İyi bir baba çocuklara sevgi gösterirken, öte taraftan eğitim için lâzım olan sertliği de gösterir Bu davranışların dozu çok önemlidir Bir ilâç gibidir; dozu aşırıya kaçan ilâç hastaya şifa olmadığı gibi çocuğa karşı hareketlerimizde aşırıya varan sert tutumlar ileride daha büyük problemlerle bizi karşı karşıya getirir
4) Baba otoritesi fazla olduğu zaman özellikle hassas yapılı çocuklar bundan zarar görebilir Hassas ruhlu çocuklar genellikle her şeyi düşünebilen, üstün zekâlı ve duygulu çocuklardır Baskılardan dolayı bunlar genelde içe dönük bir kişilik geliştirmişlerdir Bu nedenle onlar daha çok yardıma muhtaçtırlar Bu çocuklar sert otoriteye sahip babanın davranışlarını unutmazlar, onları yıllarca hatırlarlar Babaların bu şekilde hareketleri kişiliğin oturduğu ergenlik çağında tehlikelidir
5) Baba, çocuğun her yaştaki ilgi ve ihtiyaçlarını bilmeli ve hareket ve tutumlarını buna göre ayarlamalıdır Bu sebeplerden dolayı baba bilimsel bir eğitime sahip olmalıdır Böyle bir eğitimden yoksunsa çocuğun hareketlerini kendi çocukluk davranışları ile karşılaştırmaya çalışmalıdır (1)
6) Baba, çocuğun eğitiminden ve yetiştirilmesinden birinci derecede sorumlu bir kişidir Baba, her şeyden önce çocuğun büyüme, gelişme ve kişilik kazanmasında önemli görevleri olduğunu bilmelidir
7) Baba, gerektiğinde çocuğuyla ilgilenmeli, onunla müzeye, tiyatroya, sinemaya, balık tutmaya giden bir arkadaş olmalıdır Gerektiğinde çocuğuna yapabileceği basit görevler vererek, on da kendine güven ve sorumluluk duygularının gelişmesine katkıda bulunmalıdır
8) Baba, çocuğunun sorularını bıkıp usanmadan cevaplandıran, onunla sohbet eden bir arkadaş olmalıdır Babanın çocuğuyla ortak faaliyetlerde bulunması, boş zamanını birlikte değerlendirmesi sayesinde çocukla baba birbirlerini daha yakın dan tanıma ve daha fazla yakınlaşma fırsatını bulacaklardır Baba ve çocukta karşılıklı olarak sevgi ve saygı ancak bu şekilde
gelişebilir ve ancak bu şekilde çocuk, mutlu, başarılı, huzurlu, kendine güvenen, sorumluluğunu bilen, sağlıklı bir kişiliğe kavuşabilir (2)
Büyük Annelerin ve Dedelerin Görevleri
Torun sahibi olan yaşlı kimselerin, torunlarıyla iyi bir iletişim kurarak, karşılıklı sevgi ve saygı ortamı kurmaları gerekir Torunlarıyla karşılıklı olarak sevgi ve saygıya dayanan, sıcak ve dengeli ilişkiler kurabilen yaşlılar, bu şekilde daha sağlıklı ve mutlu bir yaşlılık dönemi geçirirler
Ülkemizde özellikle şehirlerimizde artık geniş aile, yerini anne baba ve evlenmemiş çocuklardan oluşan çekirdek aileye bıraktıysa da hâlâ aile büyüklerinin (dede, nine) otoritesine dayalı geniş aile geçerliliğini korumakta ve varlığını sürdürmektedir Dede ve ninenin torunlarıyla yakın teması arttıkça, ana babanın çocuğun eğitimindeki ağırlığı ve etkinliği azalmaktadır Anne veya baba, dede veya nineyi kırmamak için özen gösterirken, dede veya nine de çocuğa karşı "hayır'ların tümüne karşı "evet"diyerek, aşırı bir hoşgörü içerisindedir Bu durumda anne babasından olumsuz cevap alan çocuk, soluğu aile büyüklerinin yanında alır ve isteklerine büyük bir ihtimalle kavuşurlar (3)
Aile büyükleri, torunları tarafından sürekli sevilmek ve ilgilerini canlı tutmak için bu koruyucu tutumlarını sürdürürler Çocuğun her isteğinin şartsız yerine getirilmesi, onda şımarık ve sorumsuz bir kişilik geliştirmektedir Bu şekildeki aşırı hoşgörü ve koruyuculuk çocuğun eğitiminde denge ve tutarlılığı ortadan kaldırmaktadır
Anne ve baba, çocuğun eğitimi ve yetiştirilmesinde birinci derecede yetkili ve sorumlu olmalıdırlar Gerekirse nine ve dedeye çocuğun eğitimi ve terbiyesinde biraz mesafeli olmaları uyarısı, onları kırmadan yapılmalı ve gereken ortam hatırlanmalıdır Çocuğun eğitimi, terbiyesi ve yetiştirilmesinde direksiyon kesinlikle anne babada olmalıdır (4)
Nineler ve dedeler, çocuk eğitiminde yalnızca destekleyici rol oynamalıdırlar, asla anne ve baba görevine soyunmamalıdırlar Çocuk eğitiminin hızla değiştiğinin farkına varırlarsa kendi eğitim anlayışlarında ısrarlı olmazlar