Latîf (El-Latîf):

LATÎF (El-Latîf):

1 Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından Lütf ve ihsân edici, dâimâ güzel muâmelede bulunan

Allahü teâlâ âyet-i kerîmelerde meâlen buyurdu ki:

Gözler O'nu idrâk edemez Ama O, gözleri idrâk eder O latîftir, (her şeyden) haberdârdır (En'âm sûresi: 142)

Allah kullarına çok latîftir Kimi dilerse onu rızıklandırır Kuvvetli, güçlü ancak O'dur (Şûrâ sûresi: 19)

Allahü teâlânın rahîm, hakîm ve latîf olduğuna inanmak, tevekkülün esaslarındandır O'nun inâyeti (yardımı), şefkati, karıncadan insana kadar, her mahlûka, yarattığına yetişir Kullarına olan merhameti, iyiliği; bir ananın yavrusuna olan merhâmetinde n daha çoktur Lütfu, merhameti o kadar çoktur ki, dünyâyı ve dünyâda olan herşeyi en iyi şekilde yaratmıştır (İmâm-ı Gazâlî)

El-Latîf ism-i şerîfini söylemeye devâm edenin üzüntü ve elemi gider, rahat ve huzur bulur (Yûsuf Nebhânî)

2 Yumuşak, hoş, güzel, nâzik Âdem oğlu aç gözünü, yeryüzüne kıl bir nazar, Gör bu latîf çiçekleri, hangi kuvvet yapar, bozar

(M Sıddîk bin Saîd)

3 Gözle görülmeyen

Melekler cismdir, latîftir Gaz hâlinden de daha latîftirler Nûrânîdirler Diridirler, akıllıdırlar, insanlardaki kötülükler meleklerde yoktur (Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî)