İmâm-İ Ahmed Bin Hanbel:

İMÂM-I AHMED BİN HANBEL:

Ehl-i sünnetin (Peygamber efendimiz ve arkadaşlarının yolunda olanların) amelde dört hak mezhebinden biri olan Hanbelî mezhebinin reîsi

Künyesi, Ebû Abdullah'tır 780 (H 164)'de Bağdâd'da doğdu 855 (H 241) senesinde bir Cumâ günü Bağdâd'da vefât etti İlim öğrenmek için birçok İslâm beldesini dolaştı Çok sayıda talebe yetiştirdi

Ahmed bin Hanbel hiçbir zaman, insanların daldığı dünyâ işlerine dalmazdı Ancak ilimden bahis açılınca konuşurdu (Ebû Dâvûd Sicistânî)

Ahmed bin Hanbel, her hayrı kendisinde toplamıştı Çok âlim gördüm, fakat ilimde, verâda (şüphelilerden kaçmada) ve zühdde (dünyâya rağbet etmemede) Ahmed bin Hanbel pek yüksek idi (Menha bin Yahyâ)

Ahmed bin Hanbel'in işi, hep âhiretle ilgili idi Dünyâ menfaatleri ona yöneldi, fakat o kabûl etmeyip geri çevirirdi (Nadr bin Ali)