fotoğraf-ergenekon
(Doktor88'e)
tüm ağrıları atıyorum omzumdan
onu görünce…
tafrasını kaderimin, günün ağırlığını
veremli yanlarımı, ince derin sızılarımı
unutuyorum yüzünün yağmurlarında
kurtuluyor ruhum kabuklarından
onun gülümseyişi var ya
kaçmak istemediğim tek zindan
benim neyim var doktor?
dinlediğim her şarkı
benim şarkım diyorum,
benim sürgün kaderim
kimi dokunaklıyım, kimi zaman uçarı
sonra terk edilişler çeliyor aklımı
dayanılmaz sancıyor canımın kırıkları
geceler bile tanımıyor yalnızlığımı
benim neyim var doktor?
bende kalan sesinden bohçalar dikiyorum
bohçalar
camdan saraylar ve çiçek bahçeleri
sesinden tanıyorum kendimi
bana hayat, bana ayna, bana ırmak oluyor,
sesinin resimleri…
benim neyim var doktor?
Bildiysen doktor söyle be
Benim derdimin dermanı ne?