Sen Yoktun Ki Yanımda...

Gittin
Çok küçüktüm beni hiç düşünmedin
Nasıl büyür demedin
Hep başım önümde
Suratım asık
Ağlamaklı dolaştım baba
Gelişinle canlanırdı hayatım
Mektuplarını okur günlerce ağlardım
Getirdiğin hediyeler umrumda bile değildi
Ben seni isterdim baba
Gitmemeliydin
Hep yalnız büyüdüm
Sana ihtiyacım olduğunda,sen yoktun
Annem aramızda hep bir köprüydü
Onunla ulaşabiliyordum sana
Hiç hatırlamıyorum bana sarılıp
Candan kucaklayıp öpüşünü
Hep ağladım baba
Ben sana muhtaçtım
Ama sen yoktun baba
Çocuğunu sevmek,
Kaprislerine boyun eğmek değildir
Bunu çok geç anladın baba
Hep sana benzetirlerdi
Kaşlarım çatık çatıktı
Benzemekten değil,sana olan kırgınlığımdandı
Gözyaşlarım en büyük kurtarıcımdı
Yorganın altında gizlenirdim
Artık ağlamıyorum baba
Annemin öğrettiği gibi
Sevgimi içime atıp gelişini bekledim
Sabırla,sevgiyle
Ama ben büyüdüm artık baba
Sen hiç yanımda değildin