Aşk Hasret Şiileri

KENDI KALEMIMIZDEn



Beni bir dağ başında böyle yapayalnız kodular,

rüzgarlara, kuşlara, bulutlara yakın,

senin etinden, tırnağından ayrı,

senin kokundan uzak





Şu anda hiç bir şey mümkün değil

Şu anda her şeyden ayrı, her şeyden uzak

ve her şeyden mahrumum ben

Şu anda sadece yalnızlık ve kahır





Sen benim gökyüzümdün, denizim, toprağımdın,

Şimdi bir hatıra olamazsın belirsiz, uzak

Biliyorsun bazı şeyler vardır elimizde olmayan

İşte öyle imkansız birşey seni unutmak





Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;

Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar

Ve bundan sonra kim severse dünyada;

Seni ve beni hatırlayacaklar





İnan ki! Kırılmış bir ayna gibi

Paramparça, kırık dökük aşkımız

Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsü

Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü

Büyük aşkımız





Unut benden kalan ne varsa

Unutmak tesellidir yalnızlığın

Güneşi bir kadeh şarap gibi içip

Delicesine sarhoş olmak

En güzel tarafı imkansızlığın





Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?

Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?

Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;

Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin





Ne olurdu saadetlerin en büyüğü

İşte ellerimde al, diyebilseydim

Anlardın ve hiç gitmezdin, değil mi

Bir gün olduğun gibi kal diyebilseydim





Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel

Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri

En karanlıklarda bile uzanır bir el

Kendiliğinden açar sabaha perdeleri





Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğü

Her zaman en güzel, her yerde eşsiz

Sen yaprak, sen köpük, sen kuş tüyü

Sen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz