Kullar Utandi

Sensiz gezdiğime şahit olunca
Kaldırım utandı, yollar utandı
Buraya kadarmış vade dolunca
Emek verdiğimiz yıllar utandı

Yürüyemez oldum eğildi belim
Yinede isyana kaçmadı dilim
Bir demet beyaz gül tutmadı elim
Güller boyun büktü dallar utandı

Ellerim koynumda garip duruşum
Sen-li duygulara dizgin vuruşum
Yabancıya meyil vermez oluşum
Sarmayı unutan kollar utandı

Kenetlenmiş halde tutulan dilek
Halimize ağlamıştı kaç melek
Seninle ölmeye koymadı felek
Bize tanık olan kullar utandı

Ayser ÖZBAKIR