Gıt

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,

Günahıma girmeden, katilim olmadan git!


Git de şen şakrak geçen günlerime gün ekle,

Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle


Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,

Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar


Madem ki benli hayat sana kafes kadar dar,

Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar


Hadi git, benden sana dilediğince izin,

Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin


Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;

Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler


Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;

Oysa ki hep yedekte, hep elde var saymıştın


Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,

Zannetme ki pişmanlık, mutluluk kadar ırak!


Sanma ki fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez,

Sanma ki hüsranını görmeye ömrün yetmez


Her darbene tehammül edecektir bedenim,

Gururum mani olur perişanıma benim


Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?

Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine


Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,

Sana gül bahçesini kim açar benden başka!


Hercai arılara meyhanedir çiçekler,

Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!


Madem aşk tablosunun takdirinden acizsin,

Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin


Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,

Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!


Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!

Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!


Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm,

Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm


Korkulu düşlerimi yorumdan kaçıyorum;

Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum


Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,

Günahıma girmeden, katilim olmadan git!


CEMAL SÜREYA