Nazım Hikmet Ran Şiirleri

Af Af


Bin bir gece kitabını bıraktım Bir cıgara yaktım Bıktım demirlerin arasından: Sihirli bir ayna gibi ışıldamakta yıldızların her bir tanesi Gece Bursa mahpushanesi Kuş uçmaz kervan geçmez karanlık bir gölün dalgalandı suyu Heyecanda alt kat «Birinci Cinayet» malta boyu; sivri siyah külâhlılar heyecanda Dudaklar bembeyaz alınlar kırışık Bir duvar çatlağından sızdı bir damla ışık Körlerin şehri homurtularla ileri! Körler karanlıklarındaki rüyaya gidiyorlar! «Af var!» diyorlar «Çıkacağız şapkayı yana yıkacağız Toprak güneş kadın hava Vapura bin tirene bin bin tramvaya! Kelepçesiz jandarmasız tek başına yapayalnız gezin dolaş! Ormanda yat dağları aş! Dolaş dolaşabildiğin kadar!» Heyecanda sivri siyah külâhlılar! Hapislik olmuyor dalga geçmeden… Halbuki ben Baktım ki elimde bitmiş cıgaram bîr nefes içmeden