Kahraman Tazeoğlu Şiirleri

Uyanma Diye



saçlarını rüzgara satan kıza


Uyanma diye açık pencereden içeri koşan sesleri yuttum

Şafak söktükçe ben diktim

Dimdiktim

Eğilmedim

Uyansan belki gidecektin


Caddelerde canhıraş kamyon sesleri

Caddelerden kırık farları topladım

Yoksa uyanacaktın

Yaz sıcağında tavla şakırtıları

Kulağından kırık zarları topladım


Bir vakit yastığından saçların aktı

Ak değil karaydı

Uçları kırıktı

Dallarındı

Kırılmış dal uçlarında sabahladım


Uyanma diye

Sayıklamalarını ayıkladım

Sesli harfleri çıkardım

Seslerini kulağına yasakladım

Duysan belki uyanacaktın


Sana bir şiir yaz'dım

Bir şiir sonbahar

Yanında kal'dım

Uykunda firar


Uyanma diye

Gökyüzünden en parlaklarını çaldım

Gecene uzak yıldızlar kaydırdım

Uyanma diye uyanmaları içime sakladım

Sabah ezanlarını senden kaçırdım

Yüzüne baktım

Yüzsüzlüğümden utandım


Derin uykuna düştüm

Rüyana masal


Boyundan geceye düştü yastık

Ellerimle saçlarına yas'tık

Sayamadım kaçtık

Geceyi sana yazdık


Ölme diye nefesini dinledim

Sen aldın ben verdim

Ben verdim sen aldım

Yoksa uyuduğumu sanacaktın

Uyanma diye ben öldüm

Ölmezsem uyanacaktın



Kahraman Tazeoğlu