Meiji Dönemi / Japonya

Meiji dönemi (Jap: 明治時代, - Meiji-jidai) veya Meiji devri, İmparator Meiji’nin 45 yıllık saltanatını kapsar, Gregoryen takvimine göre 23 Ekim 1868’den 30 Temmuz 1912’ye kadar sürmüştür Bu süre zarfında Japonya çağdaşlaşmıştır ve dünyada güçlü bir statüye yükselmiştir Bu devrin adı (年号, nengō) “Aydınlanmış Yönetimin Dönemi”dir

1912’de İmparator Meiji’nin ölümünden sonra İmparator Taishō tahta oturdu ve Taishō dönemi başladı

Şubat 1867’de 15 yaşındaki Mutsuhito babası İmparator Kōmei’nin yerini aldı ve “aydınlanmış yönetim” anlamına gelen Meiji’nin yeni dönemi ilan edildi 1868’in Meiji Restorasyonu, Tokugawa shogunate’nin 265 yıllık feodal rejimine son verdi

İlk reform 1868’de ilan edilen Beş Maddeli Yemin idi Bu yemin, ahlakı arttırmak ve yeni hükümet için finansal destek kazanmak amacıyla Meiji liderlerinin genel bir beyanatı niteliğindeydi

Yemin Fermanı'ndaki ima, bakufunun seçkin politik yönetiminin sonlandığı ve yönetime daha demokratik bir katılımın amaçlandığı idi Yemin Fermanı'nı yerine getirmek için 11 fıkralı bir anayasa hazırlandı Yeni Devlet Şûrası, yasama yetkisi olan organlar ve asiller ile memurların mevki sistemlerinin oluşturulmasının yanısıra çalışma imtiyazını dört yılla sınırladı, gizli halk oylamasına izin verdi, yeni bir vergi sistemi hazırladı ve yeni yerel yönetim kanunları düzenledi