Bakara

Bakara sûresi Medine döneminde hicretten hemen sonra nâzil olmaya başlamış ve takrîben on yıla yayılan vahiy parçaları halinde devam etmiştir Kurân-ı Kerîmin en uzun sûresi olup 286 âyettir Hacim itibariyle Kurânın 1/12sini teşkil eder Kurânın, ayrıntılı bir özeti durumundadır Sûre bir mukaddime, dört ana maksat ve bir neticeden oluşur


Mukaddime: Kurânın şanını, görevini bildirir ve ondaki hidâyetin temiz kalb taşıyanlar nezdinde âşikâr olup kalbi hasta ve bozuk olanların ondan yüz çevireceklerini bildirir


Birinci maksat: Bütün insanları İslâma dâvet eder


İkinci maksat: Özellikle Ehl-i Kitabın yanlışlarını düzeltip Kurânı tasdik etmeye çağırır Üçüncü maksat: Bu dinin ahkâmını ayrıntılı olarak bildirir


Dördüncü maksat: Bu hükümlerin yerine getirilmesini sağlayacak müeyyidelere ve teşvik edici hususlara yer verir Netice: Mezkûr maksadları içeren dâveti kabul edenleri tanıtır; onların dünya ve âhiretteki âkıbetlerini açıklar


Bakara ismi 67-71 âyetlerinde yer alan bakara kıssasından alınmıştır Bir ineği kesmek gibi cüzî bir vakanın ayrıntılı olarak anlatılması, hatta bu uzun sûreye adının verilmesi tuhaf gelebilir Fakat Kurân temel bir kanun ve prensibin tezahürünü ifade eden cüzî olayları bazan ayrıntılı olarak anlatarak o genel prensibi zihinlere yerleştirmek ister Kurân-ı Kerîm, Hz Mûsâ (as) ın risaletiyle, İsrailoğullarının seciyelerine girmiş olan sığıra tapınma fikrini kesip öldürdüğünü, bu olay ile anlatmaktadırMedine Suudi Arabistan'da yer alan İslam Devletinin ilk başkenti Yesrib [Ar: يثرب Yathrib] Kenti (Kur'an'da Yesrib diye anılır [Ahzap Suresi, 13])'nin müslümanlarca Medinet ün Nebi [ مدينة النبي Madeenat al Nabee] (Nebi/Peygamber Ülkesi) ya da Medinet ül Münevvere (المدينة المنورة) (Aydınlanmış Ülke) olarak adını değiştir