Descartes - Matematik Ve Şüphe..

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-20-2012

Descartes, yeniçağ felsefesinin kurucusu olduğu gibi, analitik felsefenin de kurucusudur

Ona göre matematik, açık seçikliğe ulaşmalıdır

Aritmetiğin ortaya koyduğu hep açık seçik, öyleyse hayal gücüne dayanan geometri de böyle sonuçlara ulaşabilir

Descartes?a göre doğruyu bilmek, açık seçikliği bilmektir

Doğrudan kavranan şeyler, açık seçiktir

İşte analitik geometri bunu sağlayan bir yöntem

Doğruluğun yöntemi; açık seçik olmak

Aritmetikde işler böyle yapılıyor

Descartes, bunu felsefede de yapamayız mı? Diye soruyor

Dorudan araçsız kavranılacak, kendisinden sağlam bilgiler türetilecek, sağlam bir nokta bulabilir miyiz? Diye soruyor

?Herkes birbirinin tersini söylüyor

Felsefede güvenilecek bir bilgi yok, hep çelişki

Ben bunların hiçbirine güvenmeyeceğim, yeniden başlayacağım?

Bu dönemde Descartes her şeyden şüphe ediyor

Örnek olan matematik ve bulgularından bile

Bu şüphe, skeptik bir şüphe; amaçsız, sırf şüphe etmek için şüphe etmek değil

Metodik bir şüphe yani amaçlı bir şüphe

Descartes, şüphe ederek şüphe etmeyeceği bir şeye varmak ve tüm bilgileri ondan türetmek için şüphe ediyor

İkinci olarak Descartes, dış dünyadan şüphe ediyor

Dış dünyaya güvenemem

Çünkü; duyularım beni bazen hatta çoğu kez yanıltıyor

Düş görüyorum gerçek sanıyorum, belki de hayatın tamamı bir düştür

?Bu dünyayı tanrı yaratmışsa ben bu dünyaya güvenebilirim? diye ortaçağdan gelen bir düşünce var

Oysa Descartes, tanrının beni aldatmadığını, sadece onun iyi niteliklere sahip olduğunu nerden bileceğim, İnanamadığıma güvenemem

İlk kez Descartes, kendisinden şüphe edilmeyecek bir şey arıyor ve bu amaçla şüphe ediyor

Tanrının varlığına körü körüne inanmama Descartes?le başlıyor

Descartes?in şüphe ettiği şeyleri özetlemek gerekirse:

1-Matematiğin bilgilerinden şüphe ediyor

2-Dış dünyanın varlığından şüphe ediyor

3-Tanrının ille de iyi niteliklere sahip olacağında şüphe ediyor

en sevdiğim flozoflardan =)

yeksez

08-20-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Descartes - Matematik Ve Şüphe.. Descartes, yeniçağ felsefesinin kurucusu olduğu gibi, analitik felsefenin de kurucusudur Ona göre matematik, açık seçikliğe ulaşmalıdır Aritmetiğin ortaya koyduğu hep açık seçik, öyleyse hayal gücüne dayanan geometri de böyle sonuçlara ulaşabilir Descartes?a göre doğruyu bilmek, açık seçikliği bilmektir Doğrudan kavranan şeyler, açık seçiktir İşte analitik geometri bunu sağlayan bir yöntem Doğruluğun yöntemi; açık seçik olmak Aritmetikde işler böyle yapılıyor Descartes, bunu felsefede de yapamayız mı? Diye soruyor Dorudan araçsız kavranılacak, kendisinden sağlam bilgiler türetilecek, sağlam bir nokta bulabilir miyiz? Diye soruyor ?Herkes birbirinin tersini söylüyor Felsefede güvenilecek bir bilgi yok, hep çelişki Ben bunların hiçbirine güvenmeyeceğim, yeniden başlayacağım? Bu dönemde Descartes her şeyden şüphe ediyor Örnek olan matematik ve bulgularından bile Bu şüphe, skeptik bir şüphe; amaçsız, sırf şüphe etmek için şüphe etmek değil Metodik bir şüphe yani amaçlı bir şüphe Descartes, şüphe ederek şüphe etmeyeceği bir şeye varmak ve tüm bilgileri ondan türetmek için şüphe ediyor İkinci olarak Descartes, dış dünyadan şüphe ediyor Dış dünyaya güvenemem Çünkü; duyularım beni bazen hatta çoğu kez yanıltıyor Düş görüyorum gerçek sanıyorum, belki de hayatın tamamı bir düştür ?Bu dünyayı tanrı yaratmışsa ben bu dünyaya güvenebilirim? diye ortaçağdan gelen bir düşünce var Oysa Descartes, tanrının beni aldatmadığını, sadece onun iyi niteliklere sahip olduğunu nerden bileceğim, İnanamadığıma güvenemem İlk kez Descartes, kendisinden şüphe edilmeyecek bir şey arıyor ve bu amaçla şüphe ediyor Tanrının varlığına körü körüne inanmama Descartes?le başlıyor Descartes?in şüphe ettiği şeyleri özetlemek gerekirse: 1-Matematiğin bilgilerinden şüphe ediyor 2-Dış dünyanın varlığından şüphe ediyor 3-Tanrının ille de iyi niteliklere sahip olacağında şüphe ediyor en sevdiğim flozoflardan =) yeksez