Mutlumusun?

Soruyorum insanlara mutlumusunuz? Şöyle bir of çekiyor sonra bana bakıyor nerde be çocuk!
İlk önce çocuk dediği için canımı sıktıysa da hazır cevap vermek yerine başımı aşağıya doğru eğip
susuyorumMutsuzluğa biraz daha mutsuzluk katmamak için Sonra madem nerde diyosun ''gidip arasana!'' diye kelimeler dökülüyor ağzımdan''Nerde aramalıyım?'' diyor bana ''Yönün neresi diyorum?'' Şaşkın şaşkın bakıyor bana Sen mutlumusun diye soruyor, bana , Bende ufak bir tebessümle;

Azrail (as) gelsin daha da mutlu olacağım

Neyse sana iyi aramalar kardeşimBen şöyle bir gezineyimSonra giderken birine daha rastlıyorum
ilk başta boyuma bakıyor,sonra yaşın kaç diyor?

Bende biraz asabice yaşımın senden büyük olduğumu biliyorumDedikten sonra kardeşimizin yüzü asılıyor
Kızma diyorum hemen Ağaçda da yaş varMeyve vermedikçe neye yarar Sen hiç ulu bir çınar gördünmü, dalın da bir meyvesi yok

Sonra kalbinin kapısını açmayı başarıyorumDünya kaç renk diyorum:

Siyah beyaz diyor bana içinde, mutluluk yok!

Sonra şu kelimeleri ardı ardına sıralıyorum:

İnsan da gönül gözü olmayınca neylesin bu çift göz?
Öküzde ki de göz
Naparsın dünya ona siyah beyaz,
Gönüldeki ne dünyada ki renkler az!

Ve koşa koşa evin yolunu tutuyorum!

İşte bu yazıyı yazmamın sebebi sadece şu dört cümle
Tamamen bana aittir Alıntı yapmam
Eleştiri,yorum ne varsa yazın gitsin