Nietzsche'den Seçmeler

Doğrular ve yanlışlar yoktur, sadece yorumlar vardır


Dünyada hiçbir şey insanı kin besleme duygusu kadar yıpratmaz


Doğrunun kayıtsız şartsız dostuna iyi denilirAma saygınlığın insanına nesnelerin nurlandırıcısına da iyi denilir


Daha güçlü olana daha zayıf olanın hizmet etmesi ; bunun için onu iradesi ikna ederki zayıf olan üzerine hükmetsinSadece bu o zevkten vazgeçemezNasıl daha küçük olan daha büyük olana kendisini verirse , en küçük olandan zevk ve güç alması için , tıpkı bunun gibi en büyük olan da kendini kudret uğruna verir , hayatını bunun için kullanır Bu , en büyük olanın kendini teslim etmesi , vermesi , onun riziko ve tehlikelerle ölüm için zar atmasıdır


Düşününki varoluşun ebedi kum saati defalarca tersine , bir daha tersine çevrilip duruyorHer seferinde siz de , ben de , içindeki her zerrede sürekli tersine çevriliyoruz Zaman ezeli ;zaman sonsuza dek uzanıyorsa , olabilecek her şey , zaten daha önce olmuş değilmidir?Şuanda geçen her şey daha önce de aynı şekilde geçmiş değilmidir?Zamanın hep varolduğunu , sonsuza dek geriye uzandığını düşününBöyle sonsuz bir zamanda , dünyayı oluşturan bütün olayların yeniden bir araya gelişleri,sonsuz kereler kendilerini yinelemeleri demek olmuyor mu?


Dionizik kelimesinin manası şudur : Birliğe itilim duygusu ,kişiliğin, günlük olanın, toplumun ötesine, geçicilik uçurumunun ötesine uzanmak: Karanlık, daha dolu, daha değişken hallere doğru, ihtiraslı, acılı dolup taşma; hayatın topyekün karakteri olan, hep aynı kalan, aynı derecede güçlü, haz dolu olanın vecd ile onanması, hayatın en korkunç ve şüpheli niteliklerini kutsayıp iyi gören, neşe ve elemin, panteistce birlikte kabülü; çoğalmaya, verimliliğe, tekerrüre, ebedi istem; yaratmanın ve yoketmenin zorunlu birliği duygusu


Dünya bana bir Tanrı`nın buluşu ve rüyasıymış gibi görünüyor Dünya canı sıkılmış bir Tanrı`nın gözleri önündeki boyalı buharlara benziyor İyi ve Kötü, mutluluk ve acı ve sen ve ben, benim için bir yaratıcının gözlerinin önündeki boyalı buharlardır Yaratıcı gözlerini kendi üstünden çekmek istiyordu ve dünyayı yarattı Acı çeken birisi için gözlerini kendi acısından başka bir yere çevirebilmek baş döndürücü bir mutluluktur


Daima daha temiz, daima daha uzak olarak düşünülen bir tanrı ile daima daha günahkâr insan arasındaki ayrılığın yarattığı gerginlik, insanlığa zorla kabul ettirilen en büyük kuvvet sınavlarından biridir Günahkârlar için Tanrı sevgisi bir mucizedir Yunanlılar tanrısal bilgi ile insan bilgisizliği arasında niçin böyle bir gerginlikle karşılaşmadılar? Bu iki uçurumu birleştiren köprüler, var olmayan yeni yaratıklar olsalar gerek (Melekler mi? Vahiy mi? Tanrı`nın Oğlu mu?)


Damların üstünde yükselen kuleleri görmek için , şehri terk etmen gerekir