İnönü Kapılarında - İnönü Zaferi İçin Yazılan Bir Şiir

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-13-2012

O günlerin heyecanı şairleri de harekete geçirdi Hâkimiyet-i Milliye

gazetesinde çıkan Samih Rıfat’ın duygulu ve coşkulu bir şiiri “İnönü Kapılarında” başlığını taşıyordu:

İNÖNÜ KAPILARINDA

Tarihin ihtiyar iki yolcusu
Mukaddes kapıdan içeri girdik
Vatanın bekçisi, kahraman ordu
Sana ulu yurttan selâm getirdik

Yorgunuz, susuşuz, fakat kalbimiz
Ümitle çarpıyor bu cenk yerinde,
Yarınki doğacak nuru gördük biz
Senin silâhının gölgelerinde

Burda istikbâli görüyor vatan
En metin, En en yüksek bir emniyetle,
Göklere kilitli sınırlarından
Geçiyor rüzgârlar sanki hürmetle

Ey yüce İnönü, mukaddes toprak
Nerde şehitlerin? Göster görelim
Yaşlı gözlerimizden kan akıtarak
Onların kabrine yüzler sürelim

Mihraplar, kubbeler yıkıldığı gün

Onlar kurtardılar bu yeşil yurdu,
O gün altından tahtını Türk’ün
İsimsiz Yavuzlar, Fatihler kurdu

Duydular türbeler yıkıldığını,
O yağız çehreler döndü mermere,
Kesti kılıçları kendi kanını,
Kabzalar yapıştı çelik ellere

Dişler gıcırdadı, gözler kanlandı,
Geniş göğüsleri doldurdu bir kin,
Hudutlar ürperdi, gök dumanlandı,
İşte o gündür ki kurtuldu bu din

Ey nöbet bekleyen tolgalı yiğit,
Sende o asıl, ateşli kan var!
Yurdumu çiğnetme, diyorlar, yetiş!
Yetimler, öksüzler, hastalar, dullar

Yurdunu çiğnetme, esir olursun!
Türbeni çiğnetme, Müslümansın sen,
Dövülür, kovulur, hakir olursun,
Yurdunu çiğnetme, kahramansın sen!

Gene Hâkimiyet-i Milliye’de yayınlanan Cemil Sinan imzalı “İstiklâl” adlı şiir aynı heyecanı taşımaktadır:

İSTİKLAL

Beş bin yıldan beri yanan bu ocak
Kıyamete kadar böyle yanacak
Tanrı’mızdan ateş aldık en evvel,
Onun sönmez alevidir bu sancak!

İçimizden nefer, hakan seçilmez,
Hürriyete esir olan ezilmez
Yücelerden yüce Türk’ün töresi
Kaf dağıdır, kolay kolay yıkılmaz

“Kanımızla boyalanan bu sancak,
Bu yurt Türk’ün değil” demiş bir alçak,
Öyle ise eğer dünya yüzünden
Kıyamete kadar kanlar akacak

İzmir Türk’ün, Yeşil Bursa Türk’ündür
Edirne’yle İstanbul’da Türk’ündür
Bunlar değil, hattâ bir Türk yüreği
Hangi elde kardeş bulsa Türk’ündür

Coşkun seller gibi aksa yerde kan,
And içtik biz atılırız korkmadan!
Tanrı bizim, töre bizim, il bizim,
Bu uğurda can veririz her zaman

08-13-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	İnönü Kapılarında - İnönü Zaferi İçin Yazılan Bir Şiir O günlerin heyecanı şairleri de harekete geçirdi Hâkimiyet-i Milliye gazetesinde çıkan Samih Rıfat’ın duygulu ve coşkulu bir şiiri “İnönü Kapılarında” başlığını taşıyordu: İNÖNÜ KAPILARINDA Tarihin ihtiyar iki yolcusu Mukaddes kapıdan içeri girdik Vatanın bekçisi, kahraman ordu Sana ulu yurttan selâm getirdik Yorgunuz, susuşuz, fakat kalbimiz Ümitle çarpıyor bu cenk yerinde, Yarınki doğacak nuru gördük biz Senin silâhının gölgelerinde Burda istikbâli görüyor vatan En metin, En en yüksek bir emniyetle, Göklere kilitli sınırlarından Geçiyor rüzgârlar sanki hürmetle Ey yüce İnönü, mukaddes toprak Nerde şehitlerin? Göster görelim Yaşlı gözlerimizden kan akıtarak Onların kabrine yüzler sürelim Mihraplar, kubbeler yıkıldığı gün Onlar kurtardılar bu yeşil yurdu, O gün altından tahtını Türk’ün İsimsiz Yavuzlar, Fatihler kurdu Duydular türbeler yıkıldığını, O yağız çehreler döndü mermere, Kesti kılıçları kendi kanını, Kabzalar yapıştı çelik ellere Dişler gıcırdadı, gözler kanlandı, Geniş göğüsleri doldurdu bir kin, Hudutlar ürperdi, gök dumanlandı, İşte o gündür ki kurtuldu bu din Ey nöbet bekleyen tolgalı yiğit, Sende o asıl, ateşli kan var! Yurdumu çiğnetme, diyorlar, yetiş! Yetimler, öksüzler, hastalar, dullar Yurdunu çiğnetme, esir olursun! Türbeni çiğnetme, Müslümansın sen, Dövülür, kovulur, hakir olursun, Yurdunu çiğnetme, kahramansın sen! Gene Hâkimiyet-i Milliye’de yayınlanan Cemil Sinan imzalı “İstiklâl” adlı şiir aynı heyecanı taşımaktadır: İSTİKLAL Beş bin yıldan beri yanan bu ocak Kıyamete kadar böyle yanacak Tanrı’mızdan ateş aldık en evvel, Onun sönmez alevidir bu sancak! İçimizden nefer, hakan seçilmez, Hürriyete esir olan ezilmez Yücelerden yüce Türk’ün töresi Kaf dağıdır, kolay kolay yıkılmaz “Kanımızla boyalanan bu sancak, Bu yurt Türk’ün değil” demiş bir alçak, Öyle ise eğer dünya yüzünden Kıyamete kadar kanlar akacak İzmir Türk’ün, Yeşil Bursa Türk’ündür Edirne’yle İstanbul’da Türk’ündür Bunlar değil, hattâ bir Türk yüreği Hangi elde kardeş bulsa Türk’ündür Coşkun seller gibi aksa yerde kan, And içtik biz atılırız korkmadan! Tanrı bizim, töre bizim, il bizim, Bu uğurda can veririz her zaman