Bir Ayrılık Hikâyesi

Eylül ayının yirmi beşiydiHava ayrılık kokuyordu Ahmet okula gitmek için erkenden kalkmıştıKız arkadaşının acele görüşmek istemesi delikanlıyı meraklandırmış ve heyecanlandırmıştı Ahmet yalnızlık ve mutsuzluğun kaderi olduğuna inanan biriydi fakat kız arkadaşı ona bu düşüncesini unutturmuş gibiydiİleride tekrar hatırlayacaktı
Delikanlı bir an önce buluşma saatinin gelmesini istiyorduOkuldan sonra saat ikide her zaman buluştukları parka gidecektiZaman geçmiyordu sankiokuldan gelince hemen hazırlanıp parka gittiçok geçmeden sevgilisi(okyanus) de
gelmişti

Okyanus :
-Çok beklettim mi?
-Hayır Yen geldim
Ahmet heyecanını gidermek için hemen sordu :
-Bana söyleyeceğin önemli şeyi çok merak ediyorum
Okyanus söyleyeceklerini aklında toparlayıp:
-Ben ayrılmak istiyorum
Bu cümle karşısında Ahmet buz kesilmiştiİkisi de konuşmuyordu Ortama sessizlik hakim olmuştuokyanus sessizliği bozarak :
-Üzgünüm ama ben ayrılmak istiyorum Ahmet
Ahmet fısıldar gibi kısık bir sesle :
-Neden
-Ben bu aşkın omuzlarıma yüklediği yükü taşımakta zorlanıyorum artıkAyrılmak istiyorum
-Bunu gerçekten istiyor musun?
- Evet
-Şimdi ayrılmak istiyorsun fakat pişman olup bana geri döneceğini bildiğim için bunu ayrılık olarak kabul etmiyorumBen seni bekliyor olacağım
- Tamam
Okyanus bu konuşmadan sonra koşar adımlarla oradan uzaklaşmıştıDelikanlıda biraz sonra kalkıp gitti
Ahmet üzgün bir şekilde nereye gittiğini bilmeden İstanbul sokaklarında birkaç saat dolandıktan sonra eve döndüÜzüntüsünü ailesine belli etmemeye çalışıyorduO gün her şey anlamını yitirmiştiHiçbir şey delikanlıyı mutlu etmeyi başaramıyordu
Okyanusta parktan çıkınca hemen eve gitmiştiBu ayrılık onu da üzmemiş görünüyordu ama aslında o da üzülmüştüOdasındaki yatağa uzanıp yaptığının doğru olup olmadığını anlamaya çalışıyordu fakat bir karara varamıyorduBir süre sonra uyuya kalmıştı
Sabah uyandığında Okyanus'u nedenini bilmediği bir hüzün kaplamıştı Bir süre düşündükten sonra bu hüznünün nedenini bulmuştuO mutlu değildiAhmet onu öyle mutlu etmişti ki mutluluk onun yaşam tarzı olmuştu ama bunun farkında değildi bunu ancak ayrılıkla anlamıştı
Okyanus ayrılmak istediğine pişman olmuştuGidip Ahmet'e kaldıkları yerden devam etmeyi söylemek istiyordu fakat utancı bunu yapmasını engelliyorduBiraz daha zaman geçerse geri dönmek için geç olacağını düşündü ve Ahmet'in yanına gitmeye karar verdiAhmet'i arayıp parkta buluşmak istediğini söyledi
Ahmet döneceğini biliyordu ama bunun bu kadar çabuk olacağını tahmin etmemiştiHazırlanıp parka gittiokyanus oradaydıYanına oturup:
-Seni dinliyorum
-Ben ayrılmaya karar vererek büyük bir hata yaptığımı anladım ve sana geri döndümBu aşka kaldığımız yerden devam etmek istiyorum
- Döneceğini biliyordumBunu ayrılık olarak kabul etmemiştim zatenBiz aşkımıza hiç ara vermedik ki
DediBirbirlerini sevdiklerini söyledikten sonra parktan çıkıp el ele tutuşup gezmeye başladılarBirkaç saat sonra evlerine gitmişlerdi
Bu kısa süreli ayrılıktan sonra sevgililer birbirlerine daha çok değer vermeye ve daha çok sevmeye başlamışlardıOkyanus'un hatası ayrılığa neden olmuş fakat çok geçmeden hatasını anlamış ve hatasını düzeltmiştiİkiside çok mutluydumutlulukları yıllar boyunca sürecekti

Madem her şey biter yine başlar yenibaştan