08-06-2012
|
#1
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Şu Tenimiz Ruhumuzun Bir Köşküdür.
Şu tenimiz ruhumuzun bir köşküdür
Şu tenimiz ruhumuzun bir köşküdür
Orası bir tepe, bitik yıkık yer değildir 
Ruhumuz bizim biricik dostumuz, yârimizdir
O, bize hiçbir zaman yabancı olmaz 
Gönül yolu, korkunç bir çölden geçer
Yürekli bir er,
Rüstem gibi bir yiğit olmayan oraya nasıl varabilir?
Oraya varacak kişi, 
bir pehlivan gibi hasmını yere vuran,
çeşitli gıdalarla bedenini besleyen,
kuvvetli, güçlü kişi değildir
Oraya varacak kişi,
nefsini yenen,
kendi benliğini yıkıp alt eden,
dünya âşığı değil,
Allah âşığı olan kişidir 
Böyle bir kişinin bedeni mezara girince;
mezarın toprağı ile örtülünce,
o bedenden tohum nasıl baş verir yücelirse,
tıpkı onun fini Hak tarafından
kabul edilmiş ağacı yükselir,
boy atar 
Nurlu bir gönül erinden başka,
o nura âşık olan kimdir?
Aşk mumu,
pervanenin gönlünden başka neyi yakar?
alıntı
|
|
|
|