Bir Söz /Bir Resim..

http://[img]/images/forumsinsimages/....jpg[/img]
Bir Söz /Bir Resim





Her odunun kokusu dumanından meydana çıkar İnlemesinden anlaşılır ki, Aşık gönül hastasıdır Vücudu afiyettedir ama o, gönüle tutulmuştur Aşıklık gönül iniltisinden belli olur, hiçbir hastalık gönül hastalığı gibi değildir Aşığın hastalığı bütün hastalıklardan ayrıdır Aşk, İlahi sırlardan bir sırdır Aşkı açıklamak ve anlatmak için ne söylersem söyleyeyim, asıl aşka gelince o sözlerden mahcup olurum Dil söylerse aydınlanırız , fakat dile düşmeyen aşk daha aydındır Çünkü kalem, yazmada koşup durmaktadır, ama aşk bahsine gelince; çatlar, aciz kalır Aşkı açıklamada akıl yetersiz kalır Aşkı , aşıklığı yine aşk izah eder ancak
( Aşk yüzüne gülünce ağlarsın,işte o zaman anlarsın Can!)



Aşk nedir? dediler Mansur’a Sabredip bekleyin dedi
Üç güne varmaz görürsünüz Önce kollarını ayaklarını kestiler
Her uzvu Aşk dedi Astılar, bedenini o yine Aşk dedi
Yakıp küllerini nehre saçtılar
Her bir zerresi Aşk ile Enel-Hak dedi”

[img]/images/forumsinsimages/56/06-08-2012T03-52-206544c1_forumsinsinet_jpg[/img]

Göz nereye bakar, gönül oraya akar
Gönül nereye akar, ayak oraya koşar !



Sen, duru bir su gibisin; bu duru suyu, yaptığın kötülüklerle bulandırma, gönlünü örtme!

Gönül gözünün önüne günah perdesini çekme; yapma bu işi

Tertemiz kişiler, gönül erleri, gönlünü seyretmek için onun etrafında toplandılar!

Bu temiz insanlara karsı sen de utanç içinde kalma; sen de tertemiz ol, gönlünü utandırma!


Bak Gönül: “Fanî güzellere âşık olmaktan kendini çek!” diye nara atıyor!




Hz Mevlana




Gerçeği bilerek ölen aşılar[
sevgilinin huzurunda şeker gibi erirler

Tatlı tatlı ölürler
Bir başka şive ile ölürler hasılı Elest hitabından sonsuzluk şarabı içenler…
Melekler kıskanırken güzelliklerini
adem oğulları gibi ölmezler onlar
Sen aslanlar da köpekler gibi kapının dışında mı ölürler sanırsın?
Yolculukta ölen aşıkları karşılamaya padişah çıkar
Onlar ölmezler
gaip gözlerini açarlar
Aşık olmayanlarsa kör ve sağır can verir giderler
O ay yüzlünün ayak ucunda solar aşıklar
Güneş gibi apaydın olurlar
Birbirlerinin canına can kesilenler
birbirlerinin aşkı ile ölürler
Ciğerlerinde aşk suyu…
Su gibi ölürler
Aşıklar gökyüzüne kanat açarlar
Münkirlerse cehennemin dibinde geberip giderler
Geceleri sevgilinin derdi ile korkusu ile uyuyamayanlar
korkusuzca huzur içinde ölürler…
Burada ota tapan öküzlerse eşek gibi çürür giderler
Sevgilinin bakışına kapılanlar
] güle oynaya feda ederler kendilerini o bakışa
Padişah onları kucağına alır bağrına basar
O bakışa kul köle olan
hor hakir bir halde ölmez
Mustafa’yı arayanlar Ömer gibi Ebu Bekir gibi ölürler…
Ölüm yoktur aşıklara


Ben bu sözleri öylesine söyledim
Ey şems! Padişahım! Seni inkar eden ölmez
Sadece gerçeği bilmeyen kapkara kalbi ile kapkara gider

Hz mevlana

[img]/images/forumsinsimages/56/06-08-2012T03-52-20e5d2db_forumsinsinet_jpg[/img]

“Hikâye ederlerdi ki, yüce : ‘Ey benim kulum! Senin ihtiyacını ve dileğini yalvarmanla, dua etmenle çabucak yerine getirirdim; fakat senin yalvarış ve inleyişinin sesi hoşuma gidiyor, işte daha çok ağlayıp inlemen ve sesini daha çok duymam için dileğini yerine geç getiriyorum’ buyuruyor Meselâ bir adamın evinin kapısına iki fakir geldi Biri hoşa giden, sevimli ve beğenilen bir tip; öbürü ise tamamen bunun aksine çirkin ve sevimsiz Ev sahibi uşağına: ‘O sevimsiz olanına bir parça ekmek ver de, hemen kapımızdan uzaklaşsın’ der Sevimli olanına ise: ‘Daha ekmek pişirmediler Pişip gelinceye kadar bekle’ diye vaatte bulunulur” (Fîhi Mâfih, 57-5



Diğer taraftan sağlık ve varlık ’la kul arasında iki perdedir İnsan hastalanınca veya malına mülküne bir ziyan gelince ALLAH’ı daha çok hatırlamaya başlar, duaları daha sıcak olur, Cenab-ı Hakk’a samimiyetle niyaz eder Mevlânâ bu konuda Firavun’u örnek verir: Cenab-ı Hak Firavun’a dört yüz yıl ömür, saltanat, mal mülk vermiş, her arzusunun yerine gelmesini sağlamıştır Bunların hepsi onun ile arasındaki perdeleri kalınlaştırmış, kendisi tanrılık iddiasında bulunmuştur Hatta öyle ki Cenab-ı Hak Firavun’un kendisini anmaması için hiçbir isteğini yerine getirmezlik etmemiş, ona küçük bir baş ağrısı bile vermemiştir (Fîhi Mâfih, 354-355)



Dertler insanı olgunlaştırır
Bu husus doğuda ve batıda bütün dünyada geçerli bir gerçektir Eckhart’ın; “İnsanı olgunluğa götüren en hızlı at ıstıraptır” ve Balzac’ın;“Her ıstırabın öğrettiği bir şey vardır” tarzındaki benzer ifadeleri bu görüşü teyid eder Mevlânâ bu konuyu da ele alır:


“Kul, gece gündüz Hakk’a ağlayıp yakarır, derdinden dolayı yüzlerce şikâyette bulunur


Cenab-ı Hak da ona: ‘Ey bîçâre, dert ve mihnet seni doğru yola çıkarır


Ey kusurlarla dolu olan; şikâyetini, seni bizden uzaklaştıran nimetlerden et’


Gerçekte her düşman, sana bir ilaç, faydalı ve ferahlandırıcı bir kimyadır


Zira onlardan kaçar, Cenab-ı Hakk’ın lütuf ve yardımlarına iltica edersin


Seni Hak’tan başka şeylerle meşgul eden dostlarınsa, hakikatte düşmanlarındır


Porsuk adında bir hayvan vardır, boyuna dayak yedikçe semirir


Onu dövdükçe daha iyileşir, vuruldukça semizleşir!


Gerçekten müminin nefsi de bir porsuk gibidir, zahmet ve mihnet onu güzelleştirir, semirtir


Bu sebepten peygamberler cevr ü cefaya uğramış, halktan daha çok meşakkat çekmişlerdir


Zira canları da diğer canlardan daha temiz, daha üstündü Onun için başkaları, onların çektiğini çekmedi


Deri, ilaçlarla belâlara katlanıp, sonunda öyle Tâif derisi gibi güzelleşir


Ona acı ve keskin ilaçlar sürülmeseydi, tamamen işe yaramaz ve pis pis kokardı


İnsan da tabaklanmamış deri gibidir; rutubetten bozulur, ağır ağır kokar


Sen ona bol bol acı ve keskin ilaçları sür de; o, güzelleşip, temizleşip, kıymetlensin


Buna gücün yetmezse, Cenab-ı Hak sana istediğinin dışında bir maraz verince ona rıza gösterip sabret


Dosttan gelen belâ seni temizler O’nun ilmi senin tedbirinden üstündür” (Mesnevî, IV:91-107)



Dertler kul için imtihandır

Altın ateşte, insan mihnette belli olur İnsanın gerçek şahsiyeti dertlerle denendiği zaman ortaya çıkar Mevlânâ kısaca açıklar:


“Dost, hiç dostun zahmetinden kaçar mı? O zahmet içtir, dostluksa onun kabuğu


Gam çeken dost için muhabbetin şartı mihnete, derde, belâya katlanmaktır


Dost altın, belâ da ateş gibidir Ayarı hâlis olan altın ateşe razıdır” (Mesnevî, II:1472-74)

[img]/images/forumsinsimages/56/06-08-2012T03-52-20604720_forumsinsinet_jpg[/img]

Küçük sıkıntılar büyük belâlara manidir

Mevlânâ bu konuyu hikâye ile anlatır Bir adam Hz Mûsâ’dan kendisine hayvanların dilini öğretmesini ister Hz Mûsâ, bu isteğin tehlikeli olduğunu, herkesin buna tahammül edecek gücü olmadığını söylerse de adam ısrar eder



Bunun üzerine Cenab-ı Hak’tan, Hz Mûsâ’ya onu üzmemesi, dileğinin hiç olmazsa bir kısmının yerine getirilmesi için vahiy gelir Hz Mûsâ adama yalnızca evindeki köpekle horozun dilini öğretir



Bir sabah adam hevesle bu hayvanların konuşmasını dinlemek için bahçeye çıkar Evin hizmetçisi sofra örtüsünü bahçeye silkerken bir parça ekmek yere düşer ve horoz hemen bu parçayı kapar



Köpek, horoza onun kırıntıları da yiyebileceğini, o parçanın kendisine münasip olduğunu söyler Horoz, köpeğe üzülmemesini, o gün ev sahibinin atının öleceğini ve köpeğin bol yiyeceğe kavuşacağını söyler Bunu işiten adam derhâl pazara gider, atını satar Ertesi sabah aynı hadise tekrar eder



Köpek, horozu yalancılıkla suçlar Horoz; atın satıldığını, ev sahibinin ziyanı başkasına yüklediğini, ancak o gün katırın öleceğini ve bütün hayvanlara ziyafet olacağını söyler Bunu duyan adam katırı da satar Üçüncü gün hadise tekrarlanır, horoz bu kez de evdeki kölenin öleceğini, yoksullara, köpeklere bol ekmek dağıtılacağını söyler Adam köleyi de elden çıkarır


Diğer yandan üç belâdan da kurtulduğu için sevinmektedir Dördüncü gün gelir Açlıktan hâlsiz kalan köpek sitemde bulununca; horoz ev sahibinin her üç ziyanı da savuşturduğunu, ancak bu defa sıranın ona geldiğini; atın, katırın ve kölenin ölümlerinin kendisine gelecek kazayı def etmek için olduğunu fakat hırsa kapılan sahiplerinin bunu kabullenmediği için öleceğini, birçok yemeklerin yapılacağını, kurban kesilip yoksulların, hayvanların doyurulacağını dile getirir


Adam pişmanlık ve korkuyla Hz Mûsâ’ya gider, canının bağışlanmasını ister Hz Mûsâ, atılan okun geri dönmeyeceği gibi, kazaya mani olmanın da imkânsız olduğunu anlatır, elinden gelen tek şeyin onun imanla ölmesi için dua etmek olduğunu bildirir Adamcağız durumun ciddiyetini anlayınca korkusundan hastalanır ve ölür



Sen burnunu kanatmak istemezsin ama burnun kanar Bu kanayış sana sağlık verir” (Mesnevî, III:343



Bu hikâyeden de anlaşılacağı üzere insanoğlunun başına gelen bazı dertler, onu daha büyük musibetlerden korumak için âdetâ paratoner vazifesi görür

‎

"Sükut eyledim, ''Kahrı var'' dediler Biraz söyledim, ''Zehri'' var dediler Sustum, kahrından susuyor dediler; biraz konuştum, zehrini kusuyor dediler" ( Hz Mevlana)




Onun yüce,geniş bir ülkesi var
Nasıl olursan,ne olursan ol sen ona lazımsınDilersen akik ol,la'l ol,elmas ol!Dilersen ker*** ol,taş ol!O büyük ülkeye o da lazım,bu da

**La'l isen de gel,taş isen de gel,onun bela seline düş,yuvarlana yuvarlana onun "Ehadiyyet"(birlik)denizine doğru koş,koş da ilahi aşkla çırpınıp duran aşk denizine misafir ol!


"Bizim peygamberimizin yolu âşk yoludur Biz âşk çocuklarıyız; âşk bizim anamızdır,"




Her bir kötü huyunu bir diken bil; dikenler, kaç keredir ayağını yaraladı

Kaç kere, kötü huyun yaraladı seni; fakat sende duygu yok ki; duygusuz yaratılmışsın

Çirkin huyunun, başkalarını yaraladığını bilmiyorsan

Kendi yarandan da haberin yok değil ya; sen hem kendine azapsın, hem başkalarına

[img]/images/forumsinsimages/56/06-08-2012T03-52-20e8d9d3_forumsinsinet_jpg[/img]


Aramızda bir tek perde var ya Rabbi!
O da, benim
N'olur benden 'ben'imi al


Hallac-ı Mansur



[img]/images/forumsinsimages/56/06-08-2012T03-52-2014754a_forumsinsinet_jpg[/img]


AŞK
kanatlar kırılıncaya kadar uçmaktır


ŞEVK
kanatlar kırıldıktan sonra da uçmaya çalışmak!


Ya şevk içinde harab ol, ya Aşk içinde gönül!




Aynaya baktı Züleyha ve dedi; buldum seni Yusuf
Meğer buradaymışsın; yanımdaMeğer ordaymışsın; karşımda
Meğer içimdeymişsin; dışımdaMeğer görünüşümde, görünmede, görünmeyende
Hepsinde ve hiçbirinde İçin ağlasa da kim duyar seni ?
Kim anlardışardan olup biteni? Yusuf''un yüzünü görenler bilir
Züleyhanın kalbine batan dikeni


“Âşıkların bu nâraları zevk ve neşe mumunun yüzündedir
Şaşılacak şey şu ki, mum geldi, yanıyor,
fakat pervâneden eser yok, görünmüyor
İşte bu mum, öyle bir mumdur ki,
gündüzden de, geceden de üstündür
Ey can; koş, koş ki, gönül mumu can istiyor”

Mevlâna



Aşk, bir uçurumdan düşmek gibi bir şey,
İşte bu yüzden sevgili’ye “yar” denir…
~ Hz Mevlana




Can dediğin
Ya canın olmalı;
Ya da,canını taşımalı
Yar diyemezsin ki herkese
İçindeki yaran olmalı


Herkesin de bir yüreği vardır amma


Yürek dediğin de,


Bir (b)Aşka yanmalı/Mevlana



[img]/images/forumsinsimages/56/06-08-2012T03-52-2077b58f_forumsinsinet_jpg[/img]

Geldin , sen iken ben oluyorsun ; az idin çoğalıyorsun ; sevdim doyulmuyorsun ; hamdım , yakıyorsun ; dağdım , fethediyorsun ; Güldün Nur 'un ile aydınlatuyorsun
Şimdi iki iken bir olan ve olunana ,Sen her yanımda yadımdasın



Aşkın şerarı ateşi ta bağrıma düştü,
Ahım işiden yandı deyu başıma üştü,
İmdadıma eşkim ile dide yetişti,
Hepsi kalıp acz dediler: 'eyvah',
Yansın ko dedim, sönmeye söndürmeye Allah!


Hz Mevlânâ




Gelmez sana bir ziyan bu aşktan gönlüm!


Can gitse de korkma, başka bir candır ölüm


Ey gönül!


Anlamayanlar seni üzerler, rahatsız ederler;


hatta seni deli, divane ederler, elini ayağını bağlarlar


Sen içi tatlı, özlü bir yemişe benzersin,


bu yüzden


seni hep kırarlar…


Hz Mevlana




Ve sen yine denendiğinde
ve yine kalbin daraldığında
ve yine bütün kapılar yüzüne kapandığında
ve yine ne yapman gerektiğini bilemediğinde
Uzun uzun düşün ve hatırla yaradanını!


ALLAH kuluna kâfi değil mi?

[IMG]http://t0gstaticcom/images?q=tbn:ANd9GcRXOkghMTlvnOKkM1d**QLPxh20mGFEq irbxeJeRif7SfqRljXO[/IMG]

Hz Mevlana'da; "birisinin kalbinde taht kurmak,
sevgisini kazanmak istiyorsanız,
öylesine sevmelisiniz ki,
benliğinizi bırakıp adeta o olmalısınız"




Mevlana Hazretleri, Pervane'nin evinde mânâ aleminden hakikatler saçıyordu
Büyük bir topluluk vardı "Müminler ölmezler" dedi, "Belki bir evden diğerine taşınırlar"

Şeyh Taceddin-i Erdebilî, "O halde niçin Allah (celle celaluhu), 'her nefis ölümü tadıcıdır" buyuruyor" diye itiraz etti

Mevlana: "Evet, fakat Allah nihayet her nefis diyor, her kalp demiyor Sen ya kalp ol veya bir müminin kalbinde yer et ki, müminin kalbi gibi ölmeyesin Sen nefsinin hevasına uyup gidersen o ayet senin hakkında söylenmiş olur" buyurdu



Küle döndüysen ;

Yeniden güle dönmeyi bekle…

Ve;

Geçmişte kaç kere küle dönüştüğünü değil ;

Kaç kere küllerin arasından doğrulup yeni bir gül olduğunu hatırla !




Bir/lik
Bir olmayı istemekle olur
Beraberlik uzaklık yakınlık ile değildir


“Seven sevdiği iledir…”





Ey yüreğim hüzne "BİSMİLLAH"
acıya "ELHAMDULİLLAH"
gözyaşına "SÜBHANALLAH"
lal olan dilime "LA İLAHE İLLALLAH"

[color="Wheat"][/url]



Bir çok razılık, bir çok başlangıç, bir çok aşma ve bir çok aşkınlık
Verse de vermese de Rabbinden razılığın sırrına vakıf olan Hakikat-i Züleyha'ya Bismillah
Uyandın, seni perdeler ötesinden hakikata doğuran aşka Bismillah
Karanlıktan aydınlığa çıkaran duaya ve hüzün ile semaya ağan ruha Bismillah
İki bulut arasından ayrılınca gökyüzü neler gördüğümü anlattığımda beni anlayan kalbe Bismillah
Ey Kalbin üzerinde titreyen hüzün! Acıya BismillahAteşe BismillahGözyaşına Bismillah
Bir ah çekip de derundan kalbimde buluverdiğim
Gül-i Siyah'a Bismillah

Nazan Bekiroğlu

[IMG]http://t0gstaticcom/images?q=tbn:ANd9GcQlnPXOhyHrGX85mNkdyOal-ZKg7fQ**E1M8xVDifmr8E9XucPgJg[/IMG]

»Tek çiçekle bahar olmaz diyenlere inat!…

Her yürek için açan özel bir çiçek olduğunu ve fazlasının gerekmediğini ispatlamak için baharı bekliyorum«

Ahmed Günbay Yıldız




İnşaALLAH derse yakaran
İnşa eder Yaradan!




Şu ellerin taşı hiç bana değmez
illa dostun gülü yareler beni




Kavuşmanın nice bir şifa olduğunu, ayrılık ile hasta olandan sor
Bir içim suya benzer tatlı dudağının lezzetini,
yüzünü görmeye susayandan sor
Konuşmak gibi bir lütufta bulunursan eğer,
benden başkasına sorma dudağının sırrını
Bencileyin sırları bilen birisinden sor bu gizli nükteyi
Gaflet uykusundaki göz, ne bilsin gözü yaşlıların halini?
Yıldız seyrini gözyaşlarının yıldız gibi dökülüşlerine yahut
yıldızlara bakarak sevgiliyi düşünmeyi
ancak sabaha kadar gözüne uyku girmeyenden sor
Mum gibi yanıp tükendim aşkının derdinden
Artık seher yelinden sorma halimi benim
Ayrılık gecesinde sırdaşım olan mumdan ve pervaneden sor
Ey Fuzuli! Ne bilsin sevgi cahili sofu, aşk lezzetini?
Aşkın nasıl bir zevk olduğunu, aşk zevkini onu tadandan sormak gerek


Bazen ne acı gelir yaşamak yaşanılan acılar zorluklar çok acıtır ya bizi
insanlar en çokda sevdiklerimiz değer verdiklerimiz
yakarırız neden diye sorarız buğulu gözlerle haketmemişizdir çünkü
biz samimiyetle sevmişiz değer vermişizdir
samimiyetsizlikleri gördüğümüzde içimizi kanatırlar
Bazen yazarak dökeriz içimizi ki kağıda dokunan kalem,
kibritten daha çok yangın çıkarır onlar bilmezler
yanlız kalmak isteriz kimseyle konuşmamak belki
kırılan kalbimizi bir başkası daha kırmasın diye
mesafe koyarız korkarız yeniden sevmeye
Oysa acıdır insanı olgunlaştıran acıdır yandıran pişiren
yanmazsan nasıl anlayacaksın ki
ancak yanarak pişeceksin ve
pişersen olursun ancak





Geceydi
Sevda ikliminde bir yürek duaya durmuştu
Duadan özge eylül mü kalır nisan mı?
Duadan ayrılsa kul mu kalır insan mı?
Duası olmayanın ola mı umudu, duaya durmayanın kala mı suudu?
Ölüm kadar özeldir dua, ölüm gibi güzeldir dua
Dua yağmur yağmurdur, dua tuzdur hamurdur
Dua ki bağırlar yakan közlerdedir, dua ki söylenmemiş sözlerdedir
İçten içe bir niyazdır dua, gelinlik giyside beyazdır dua
İlahi yazıların gizemli şifresidir dua, yoldaşın yoldaşa gülen çehresidir dua
Tevbeleri izleyen gözyaşıdır dua, her işte bir hayrın başıdır dua
Yıldızları tutan açık ellerdedir dua, şafakların değdiği dillerdedir dua
Dünyanın eşiğinden öteye akıştır dua, gaflet perdelerinden öteye bakıştır dua
Dua ki; kelebekler kanadı gibi titrek, seher bülbülü gibi şakraktır
Dua ki; umutların ritmiyle atan nabızda gizlidir, gönüllerin teliyle çalan sazda gizlidir
Söz değil bir haldir Söze hükmeden mecaldir
Gönülden ve gizlice Utanarak ve umarak Israrla ve devamlı
Geceydi Sevda ikliminde bir yürek duaya durmuştu





İyiliğe niyet edin Büyüklere hürmet edin
Sıkıntıya sabredin
Aza kanaat edin Sözünüzde sebat edin
Bildiğinizle amel edin
Hatanızı kabul edin Yaramaz ise def edin
Varken tasarruf edin
Alimlerle sohbet edin Nefsinizle inat edin
Sofranıza davet edin
Zararlıysa men edin Seviyorsanız ifade edin




Sabretmek


öylece durup beklemek değil,

ileri görüşlü olmak demektir

Sabır nedir?

Dikene bakıp gülü,

geceye bakıp gündüzü tahayyül edebilmektir

Ve bilirler ki gökteki ayın

hilal’den dolunaya varması için zaman gerekir



~ Tebrizli Şems ~