Anadolu’Nun Unutulmuş Toprağı | Mada Adası (Kazak Adası)

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-04-2012

Mada Adası'nda Yaşam

Mada Adası'nda yaşayan 200 kadar insanın, anakarayla tek bağlantısı küçük kayıkları

Mada, karşı kıyıdaki Gedikli Köyü'ne bağlı bir yerleşim

Adalılara sorsanız, Gedikli sorunlarına yeterince ilgi göstermiyor

Gediklilere sorarsanız, ada halkı dikkat çekmek için sorun çıkarıyor

Her ne kadar hepsi Yörük olsa da, kız alıp verse de inceden çekişme halindeler

Mada halkının en önemli geçim kaynağı balıkçılık

Daha çok sazan ve levrek avlıyorlar

Ancak bilinçsiz avlanma nedeniyle göl eskisi kadar bereketli değil

Çoğu zaman erkeklerle birlikte balığa çıkan kadın ve çocuklar daha sonra evde temizledikleri balıkları civardaki pazarlarda satıyor

Dışarıdan gelebilecek bir tehlike olmadığından adadaki hayvanlara kimse çobanlık yapmıyor

Yavrulama dönemleri dışında sabahları ağıllardan alınan hayvanlar, tepelerde otlamaya bırakılıyor

Adada sağlık ocağı yok

Bu nedenle çocuklar ancak Gedikli Köyü'nden rutin kontrol için doktor geldiğinde muayene olabiliyor

Mada'nın tek derslikli ve tek öğretmenli okulunda farklı yaşlarda çocuklar birarada eğitim görüyor

Ama bu mahrumiyet bölgesinde kimse uzun süre görev yapmak istemediği için öğretmen sık sık değişiyor

Mada Adası'nın tek köyünde yaşayanların toplanacağı bir köy kahvesi yok

Karanlık çöktüğünde erkekler köy meydanındaki metruk evin önünde buluşuyor ve saatlerce ayakta durup yıldızların altında muhabbet ediyorlar

Mada, Beyşehir Gölü'ndeki 32 adanın en büyüğü

Sadece Mada'da insanlar yaşıyor, diğerleri ıssız

Aslında Mada da ıssız! 35 hanelik köyde sakin ve mazbut bir hayat hüküm sürüyor

Köyde her ailenin kendi ait bir kayığı var

Ve bu kayık onlar için sağlık ocağı demek, bakkal demek, lise demek, üniversite demek

Anakaraya 700 metrelik uzaklık kısa gibi görünse de bu mesafe ada sakinleri için karnındaki bebeğini düşürecek, fırtınada mahsur kalacak, dünyaya iletişimi koparacak kadar uzun

Buna karşın Madalılar, karşı kıyıya göç teklifine sıcak bakmıyorlar

Çünkü yaşadıkları yeri seviyorlar ve devlet, onlara da bir köprü yapıversin istiyorlar

Mada'nın sakinleri, gıdalarının önemli bir kısmını gölden, kendi hayvanlarından ve sebze meyve bahçelerinden karşılıyorlar

Çocuklar, beşinci sınıftan itibaren çevre ilçelerdeki yatılı okullarda okumak zorunda

O yüzden adada 10 yaşından büyük çocuk görmek mümkün değil

Fotoğraflar: Saner Şen

08-04-2012	#3
Prof. Dr. Sinsi	Anadolu’Nun Unutulmuş Toprağı \| Mada Adası (Kazak Adası) Mada Adası'nda Yaşam Mada Adası'nda yaşayan 200 kadar insanın, anakarayla tek bağlantısı küçük kayıkları Mada, karşı kıyıdaki Gedikli Köyü'ne bağlı bir yerleşim Adalılara sorsanız, Gedikli sorunlarına yeterince ilgi göstermiyor Gediklilere sorarsanız, ada halkı dikkat çekmek için sorun çıkarıyor Her ne kadar hepsi Yörük olsa da, kız alıp verse de inceden çekişme halindeler Mada halkının en önemli geçim kaynağı balıkçılık Daha çok sazan ve levrek avlıyorlar Ancak bilinçsiz avlanma nedeniyle göl eskisi kadar bereketli değil Çoğu zaman erkeklerle birlikte balığa çıkan kadın ve çocuklar daha sonra evde temizledikleri balıkları civardaki pazarlarda satıyor Dışarıdan gelebilecek bir tehlike olmadığından adadaki hayvanlara kimse çobanlık yapmıyor Yavrulama dönemleri dışında sabahları ağıllardan alınan hayvanlar, tepelerde otlamaya bırakılıyor Adada sağlık ocağı yok Bu nedenle çocuklar ancak Gedikli Köyü'nden rutin kontrol için doktor geldiğinde muayene olabiliyor Mada'nın tek derslikli ve tek öğretmenli okulunda farklı yaşlarda çocuklar birarada eğitim görüyor Ama bu mahrumiyet bölgesinde kimse uzun süre görev yapmak istemediği için öğretmen sık sık değişiyor Mada Adası'nın tek köyünde yaşayanların toplanacağı bir köy kahvesi yok Karanlık çöktüğünde erkekler köy meydanındaki metruk evin önünde buluşuyor ve saatlerce ayakta durup yıldızların altında muhabbet ediyorlar Mada, Beyşehir Gölü'ndeki 32 adanın en büyüğü Sadece Mada'da insanlar yaşıyor, diğerleri ıssız Aslında Mada da ıssız! 35 hanelik köyde sakin ve mazbut bir hayat hüküm sürüyor Köyde her ailenin kendi ait bir kayığı var Ve bu kayık onlar için sağlık ocağı demek, bakkal demek, lise demek, üniversite demek Anakaraya 700 metrelik uzaklık kısa gibi görünse de bu mesafe ada sakinleri için karnındaki bebeğini düşürecek, fırtınada mahsur kalacak, dünyaya iletişimi koparacak kadar uzun Buna karşın Madalılar, karşı kıyıya göç teklifine sıcak bakmıyorlar Çünkü yaşadıkları yeri seviyorlar ve devlet, onlara da bir köprü yapıversin istiyorlar Mada'nın sakinleri, gıdalarının önemli bir kısmını gölden, kendi hayvanlarından ve sebze meyve bahçelerinden karşılıyorlar Çocuklar, beşinci sınıftan itibaren çevre ilçelerdeki yatılı okullarda okumak zorunda O yüzden adada 10 yaşından büyük çocuk görmek mümkün değil Fotoğraflar: Saner Şen