Tabelası Olmayan Sokak | Yeşilçam Sokağı (Beyoğlu – İstanbul)

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-03-2012

Beyoğlu semtinin ortasında herkesin bildiği meşhur İstiklal Caddesi vardır

Bir ucu Taksim’e, diğer ucu Galata kulesine kadar uzanan bu caddenin tam ortasında birde kendi haline terk edilmiş küçük bir sokak bulunmaktadır

Bu sokak, Türk sinemasının yıllarca kalbi sayılmış, binlerce insana ekmek kapısını açmış, birçok ünlünün keşfedilmesine ön ayak olmuş Yeşilçam Sokağıdır

Tabelası bile olmayan bu sokağa gittiğiniz zaman göreceksiniz ki, sokakta birkaç seyyar satıcı ve kapalı kepenklerden başka görecek bir şey kalmamıştır

1980 öncesi dönemde film şirketlerinin çoğunluğunun yazıhaneleri bu sokakta bulunduğu için, Türk sineması nın kısaca Yeşilçam diye anılmasına neden olmuştur

CHP iktidarı döneminde, 1948 yılında belediye Gelirler Kanunu’nda, yerli filmler için %75 olan vergi, %25′e düşürülünce, para kazanma olasılığını gören yapımcılar, şirket yazıhanelerini yeşilçam sokağına kurmaya başlarlar

Bu dönemde yerli filmlerde hızlı bir artış olduğunu görülmektedir

10 yılda 50 film üreten Türk sineması aynı sayıya 1 yılda ulaşmaya başlar

1950′ler Yeşilçam sinemasının ilk büyük yıllarıdır

Yeşilçam kavramı, ilk olarak belirli bir mekan ortaklığını, bu ülkenin ticari sinemasını anlatmaktadır

Bu mekan yaklaşık 30 yıl boyunca Türk sinemasının kalbi olmuş, sinema sanatının ülkemizde yerleşmesini sağlamıştır

Yeşilçam sokağının tam ortasında, 1924′de kurulmuş ve ilk adı “Melek” olan “Emek” sineması bulunmaktadır

Sinema adını, sahnenin iki tarafında yer alan sarı-turuncu renkli 2 melek tablosundan alır

Daha sonraları yok olan tabloların yerinde bugün boş nişller bulunmaktadır

Sinemadan önce burada “Skating Palace” adıyla bilinen Pera’nın yegane buz pateni sahası bulunmakta idi

Ara sıra paten sahasının kimi bölümlerinde film gösterileri yapılmakta idi

Sinemanın ilk sahibi 1945′de iflas eden A

Saltiel ve H

Arditi idi

Sinema, İstanbul belediyesi’ne, oradan da emekli Sandığı’na geçer

1958′e kadar İpekçi kardeşler tarafindan işletilir

Sonra Emekli Sandığı Emek Film’i kurarak işletmeyi üstlenir ve bugünkü adını verir

1968′de Turgut Demirağ’a geçen sinema, 1975′ten beri ise İsmet Kurtuluş tarafindan işletilmektedir

08-03-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Tabelası Olmayan Sokak \| Yeşilçam Sokağı (Beyoğlu – İstanbul) Beyoğlu semtinin ortasında herkesin bildiği meşhur İstiklal Caddesi vardır Bir ucu Taksim’e, diğer ucu Galata kulesine kadar uzanan bu caddenin tam ortasında birde kendi haline terk edilmiş küçük bir sokak bulunmaktadır Bu sokak, Türk sinemasının yıllarca kalbi sayılmış, binlerce insana ekmek kapısını açmış, birçok ünlünün keşfedilmesine ön ayak olmuş Yeşilçam Sokağıdır Tabelası bile olmayan bu sokağa gittiğiniz zaman göreceksiniz ki, sokakta birkaç seyyar satıcı ve kapalı kepenklerden başka görecek bir şey kalmamıştır 1980 öncesi dönemde film şirketlerinin çoğunluğunun yazıhaneleri bu sokakta bulunduğu için, Türk sineması nın kısaca Yeşilçam diye anılmasına neden olmuştur CHP iktidarı döneminde, 1948 yılında belediye Gelirler Kanunu’nda, yerli filmler için %75 olan vergi, %25′e düşürülünce, para kazanma olasılığını gören yapımcılar, şirket yazıhanelerini yeşilçam sokağına kurmaya başlarlar Bu dönemde yerli filmlerde hızlı bir artış olduğunu görülmektedir 10 yılda 50 film üreten Türk sineması aynı sayıya 1 yılda ulaşmaya başlar 1950′ler Yeşilçam sinemasının ilk büyük yıllarıdır Yeşilçam kavramı, ilk olarak belirli bir mekan ortaklığını, bu ülkenin ticari sinemasını anlatmaktadır Bu mekan yaklaşık 30 yıl boyunca Türk sinemasının kalbi olmuş, sinema sanatının ülkemizde yerleşmesini sağlamıştır Yeşilçam sokağının tam ortasında, 1924′de kurulmuş ve ilk adı “Melek” olan “Emek” sineması bulunmaktadır Sinema adını, sahnenin iki tarafında yer alan sarı-turuncu renkli 2 melek tablosundan alır Daha sonraları yok olan tabloların yerinde bugün boş nişller bulunmaktadır Sinemadan önce burada “Skating Palace” adıyla bilinen Pera’nın yegane buz pateni sahası bulunmakta idi Ara sıra paten sahasının kimi bölümlerinde film gösterileri yapılmakta idi Sinemanın ilk sahibi 1945′de iflas eden A Saltiel ve H Arditi idi Sinema, İstanbul belediyesi’ne, oradan da emekli Sandığı’na geçer 1958′e kadar İpekçi kardeşler tarafindan işletilir Sonra Emekli Sandığı Emek Film’i kurarak işletmeyi üstlenir ve bugünkü adını verir 1968′de Turgut Demirağ’a geçen sinema, 1975′ten beri ise İsmet Kurtuluş tarafindan işletilmektedir