Çanakkale | Bir Destanın Şehri

Çan






Çan' ın tarihi :

Çan ilçesinin kuruluş tarihi hakkında kesin bir bilgi yokturTarihi kaynaklarda eski çağlarda adının Gergithes olduğu görülür İlçe sınırları içinde bazı antik kalıntılar bulunması eski dönemlerden beri yerleşim yeri oldu¤unu gösterir Etili yakınlarındaki antik kallikolone kentinin, üç tanrıça arasında güzellik yarışması yapılan yer olduğu söylenmektedir


Atatürk Meydanı





Homeros’ta Ares’in Troyalıları bu tepeden saldırttığı yazar Antik çağ tarihçilerinden Strabon ve Heredot “Gergisler” in yerini belirtirken Çan yöresini göstermiştir Scliemann’ın Trova’da bulduğu bir yazıtta tüm Gergislerin MS188 yılında Roma imparatorluğunun eline geçtiğini yazar Çan 1897 yılında Bucak olarak Biga’ya bağlanmış ve 1 Ağustos 1945 yılında ilçe merkezi olmuş) Kurtuluş savaşında 1921’ de Yunan işgaline ve ağır bir yıkıma uğrayan Çan, işgalden 23 Eylül 1922’de kurtuldu 1 Ağustos 1945’ de çıkarılan bir yasa ile Biga ilçesinden ayrılmış, önceleri Bayramiç ilçesine bağlı olan Etili bucağı ile bugünkü Çan ilçesi oluşturulmuş ve daha sonra Çanakkale iline bağlanmıştır






Çan ismi nereden gelmiştir?

İlçe merkezinde çok eski yıllardan bu yana Pazar kurulmaktadır Pazarda hayvanların boyunlarına takılan ÇAN en çok satılan eşyalar arasındaydı Kervanlarla çan gelir, Pazar yerine çan reyonları kurulurdu Çevre köy, ilçe ve illerden pazara çan almak için gelinirdi ÇAN adının ilçeye buradan geldiği sanılmaktadır






Madenler :

Çan İlçesi maden bakımından çok zengindir Çan İlçe Merkezi, Çomaklı, Yeniçeri, Helvacı, Etili, Yaya, Büyükpaşa köyleri çevresinde linyit kömürü çıkarılmaktadır Çan Linyitlerini devlet, diğerlerini özel sektör işletmektedir Linyitlerin en kalitelisi İlçe merkezine yakın olan linyittir İlçe merkezine yakın olan linyittir Linyit ocakları açık işletme olarak çalışmaktadır


Çan Termik Santralı





İlçe sınırları içinde kaolen, kuvars, kil feldispatgibi madenlerde bulunmaktadır Bunların büyük bölümü Çanakkale Seramik Fabrikaları'nca çalıştırılmakta ve işlenmektedir






Doğal Özellikleri

887 kilometrekarelik bir alanı kaplayan Çan İlçesinin toprakları genellikle engebelidir Güneybatı bölümünde ilçenin en büyük yükseltisi AğıDağı (983 m), Yangılık Tepesi (737 m), güneydoğuda Düzpirem Tepesi (523 m), doğuda AsmalıTepesi (516 m), Erenler Tepesi (424 m), kuzeybatıdaki Karadağ'da Azap Tepesi (749 m) en önemli yükseltileridir En çukur yeri ise Kocabaş Çayı'nın (Tarihteki adı GRANİKOS) Biga İlçesi topraklarına geçtiği yerdir


Selçuk Kapısı





Ovalar, su kenarlarında ve tepeler arasındadır Karakoca Ovası, Bahadırlı Ovası, Helvacı Ovası en önemli ovalarıdır İlçenin belli başlı tek akarsuyu vardır Tarihi adı Granikos olan Kocabaş Çayı 90 km uzunluğundadır Bu çay ilçenin güney kısmındaki dağlık bölümde olan Türkmen Deresi'nden doğar Çan-Biga İlçelerinin topraklarını sulayarak Karabiga'dan Marmara Denizi'ne dökülür Gölcük Deresi, Dereoba Deresi, Kaz Dere, İnceçay Deresi, Yuvalar Deresi, Soğuksu (Altıkulaç) Deresi önemli kollarıdır






İlçede genellikle Akdeniz İklimi ile Karadeniz İklimi arasında geçiş iklimi hakimdir Kuzey rüzgarları daha etkilidir Yıllık yağış miktarı 600 850 mm kadardır Yağışlar daha çok sonbahar, kış ve ilkbahar mevsiminde görülür En yüksek sıcaklık +38,7 °C, en düşük 11,5 °C'dir İlçenin %58'i ormanlıktır İlçe sınırları içindeki ormanlarda daha çok akçam, karaçam, köknar, meşe, kayın, gürgen, kestane ağaçları görülür Son yıllardaki dikimlerle yeni orman alanları meydana getirilmektedir