İşte Gidiyorum | Hoşçakalacağız Gözüm

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-03-2012

Karşılıksız bir aska kurban ettim ömrümü!

İste gidiyorum,
Toprak alsın benim de bu hazin öykümü

İste gidiyorum, gurbet yorgunu gövdemi
Çukura kim indirecekki
İste gidiyorum,
Bu menfur cinayeti, simdi çıkıp kim üstlenecekki
Çürüdü gözlerim, yüreğim, bu yağmurlu şehirde

İste gidiyorum,
Beni kaldırın, hicranım kalsın teneşirde

Size yüzyıllardır sesini kaybetmiş
Bir türküyü söyleyecektim

Ve bir yayla rüzgârı şefkatiyle
Kirpiğinizin ucundan öpecektim

Bir masum türküydü sadece
Yüzbinlerce mağdurun gönlünde
Belki söyleriz hep birlikte
Belki, mahşerin birinci gününde

Nasıl sevmiştim hepinizi

Nasıl böyle oldu akıbetimi
Ve nasıl çöle döndü
O benim gül-gülistan memleketimi

İste gidiyorum, hiçbiriniz, hiçbir dilde beni anlamadınız,
Ben başımı verdim, sizinse
İnsafsız bir linç oldu karşılığınız

İste gidiyorum,
Penceresiz bir dünyanın bilinmez labirentine

İste gidiyorum,
”Saclarındaki yıldızları artık koparabilirsin anne!

i

Sonunda kaptırdım gönlümü
Ölüm denen o kaypak türküye

Ve iste kurtuldun benden
Sen olasın ey Türkiye !

Elbet benim de vardı,
Kendime ve yurduma dair umutlarım

Belki bıraktığım yerden sürdürür
Dostlarım, karim ve çocuklarım

Çatladı yüreğim, çatladı sazım

Demek ki böyleymiş yazım

Sizlere armağan olsun
Sizlerden ödünç aldığım bu yürek sizim

Bu nasıl hapis Tanrım

Sabah sabah bu ne hikmet, bu ne sis
Kalbime son mermiyi sıkmak
Sana mı düştü ey güzel Paris i

İste gidiyorum, kalmadı söyleyecek son sözüm

Dediğiniz gibi olsun be !
Dediğiniz gibi olsun gözüm !

İste gidiyorum,
Tükenmişti inancım, bu nankör hayata dair

Belki benim için birkaç mısra döktürür
Hayaloglu diye bir sair!

Söyleyen : Yusuf Hayaloğlu

08-03-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	İşte Gidiyorum \| Hoşçakalacağız Gözüm Karşılıksız bir aska kurban ettim ömrümü! İste gidiyorum, Toprak alsın benim de bu hazin öykümü İste gidiyorum, gurbet yorgunu gövdemi Çukura kim indirecekki İste gidiyorum, Bu menfur cinayeti, simdi çıkıp kim üstlenecekki Çürüdü gözlerim, yüreğim, bu yağmurlu şehirde İste gidiyorum, Beni kaldırın, hicranım kalsın teneşirde Size yüzyıllardır sesini kaybetmiş Bir türküyü söyleyecektim Ve bir yayla rüzgârı şefkatiyle Kirpiğinizin ucundan öpecektim Bir masum türküydü sadece Yüzbinlerce mağdurun gönlünde Belki söyleriz hep birlikte Belki, mahşerin birinci gününde Nasıl sevmiştim hepinizi Nasıl böyle oldu akıbetimi Ve nasıl çöle döndü O benim gül-gülistan memleketimi İste gidiyorum, hiçbiriniz, hiçbir dilde beni anlamadınız, Ben başımı verdim, sizinse İnsafsız bir linç oldu karşılığınız İste gidiyorum, Penceresiz bir dünyanın bilinmez labirentine İste gidiyorum, ”Saclarındaki yıldızları artık koparabilirsin anne!i Sonunda kaptırdım gönlümü Ölüm denen o kaypak türküye Ve iste kurtuldun benden Sen olasın ey Türkiye ! Elbet benim de vardı, Kendime ve yurduma dair umutlarım Belki bıraktığım yerden sürdürür Dostlarım, karim ve çocuklarım Çatladı yüreğim, çatladı sazım Demek ki böyleymiş yazım Sizlere armağan olsun Sizlerden ödünç aldığım bu yürek sizim Bu nasıl hapis Tanrım Sabah sabah bu ne hikmet, bu ne sis Kalbime son mermiyi sıkmak Sana mı düştü ey güzel Paris i İste gidiyorum, kalmadı söyleyecek son sözüm Dediğiniz gibi olsun be ! Dediğiniz gibi olsun gözüm ! İste gidiyorum, Tükenmişti inancım, bu nankör hayata dair Belki benim için birkaç mısra döktürür Hayaloglu diye bir sair! Söyleyen : Yusuf Hayaloğlu