08-03-2012
|
#1
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Nasıl Girdik Birbirimizin Aklına?
Nasil girdik birbirimizin aklina?
Carpistik mi? Hayir Yildirim carpmasi miydi?
Yok canim! Sen zaten paratoner gibiydin, benim firtinalarim ise cok basKa
kalplerin cografyalarinda esiyordu
Tanistik, birbirimizi tanidik mi?
Tanistigimiz pek soylenemez, birbirimizi tanidigimiz ise hic soylenemez…
Yavas yavas birbirimize alistigimiz icin mi oldu butun bunlar?
Hayir Bir turlu alisamadik birbirimizeSen hâlâ irkiliyorsun!
Ben hâlâ laflarimi karistiriyorum…Dogrusu su ki, birbirimizin yanindan gelip gecerken, ne olduysa oldu iste,
takildik,
hatta yapistik sanki…Senin sozlerin kaldi bende, benim gozlerim sende…
Senin basini one egisin, gulusun, onca kalabalik icinde kendi basinaligin iz
birakti bende…
Benim bakislarim kaldi sende…
Senin yuruyusun, benim durusum…Iki de bir cikan bir kopca gibi, ikide bir acilan citcit gibi
Bir baglandik, bir koptuk; bir takildik, bir ayrildik
Her ayrilista kimselerin anlayamadigi, isitemedigi kucuk bir "cit" sesi
cikti belki
Ama o her "cit" kemiklerimiz kiriliyormus gibi aci veriyordu…
Ayrilik dedigim, oyle melodram sahneleri degil elbette
Kalpte bir sizinti, esirgen mi? bir bakis ve inatci bir suskunluktu bizim
icin ayrilik…
En beteri ise davranis dilimize dokulmus inkâr ve reddetmeydi…
Anlayamadik gitti bunu
Basimiza gelen bu tuhaf seyi yok saydik;
Gulduk gectik bazen, baska seylere yorduk
Uzerine gitmedik
Ama uzerinden de gecemedik iste!
Birbirimizden ayri, kendi hayatlarimizin irmaginda akip durduk
Asklar, acilar yasadik; sevdik, sevildik, sevindik, uzulduk
Yine de benim aklimin kuytusunda hep sen vardin, senin aklinin kuytusunda
hep ben…
Sen hep ortalarda gorunmemi istedin, ben de seni hep gorebilmeyi…
Birbirimiz icin "deniz feneri" gibiyiz artik
IsIklarin yanmadiginda kotu oluyorum
Isigimi goremediginde telasa kapiliyorsun
Biliyorum, biliyorum
Ve kayaliklara carpmadan yol alabilmek icin,
bundan boyle birbirimizin iyice uzagindan gececegimizi de biliyorum…
alıntı
|
|
|
|