Uyanış

UYANIŞ


Güneşe yumulmuş gözlerinle,

Simsiyah, derin uykulardasın

Kendi bir rüyâ, yaşlı dünyada,

Rüyanda, renkli rüyalardasın


Rûha bîgâne, yokluk üflenen,

Adem de ebed aramaktasın

“Kün” ile gelen, geçen yolcusun,

Gölge hanlarda yaşamaktasın


Çağırana gitmez pişmez isen

Yokluk vadisini geçmez isen

Sevgi dağlarında uçmaz isen

Aşkın semâsına girmez isen


Düşer, geri kalırsın kervandan,

Yiter yol, olmaz bir yol ışığın

Ansızın gidersin bu diyardan,

Gözyaşı, pişmanlık tek azığın


Ey nefis, göklerden bîhabersin,

Toprak gibi alçak gönüllü ol

Tevâzu ile hep yükselirsin,

Edebe, hizmete âşina ol


Sende gel, tut o sevgi elini,

Hisset tövbenin hoş gölgesini

Ölmeden bil, vuslat gecesini,

Kaldır, rûhun hasret perdesini


Yanar kor olur yürek, âh ile

İrşad nûr eder, zikrullah ile

Kanatlanır, zülcenâheyn ile

Huzur bulur, habîbullah ile


Bir cehennem dolusu nedâmet,

Vâredene kulluktan kaçışma

Cennetleri dolduran letâfet,

Rû’yetullah aşkıyla tutuşma


İhtiram için, boyun bükerek

Semâda seyret sonsuz deryâyı

Görmek için, gözünü yumarak

Gönlünde ara yüce Mevlâ’yı


Rûhun anlık rüyası, dünyadan

Ukbâya uyanıştır, Hz Mevlâna

Bir ömür süren, ayrılıklardan

O sılaya dönüştür, Hz Mevlâna