Mehmet Akif'in Efendimiz İçin Yazdığı Şiir

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-02-2012

Kırmızı Gülün Hikayesi

Kırmızı gülün hikayesi bilinir mi

Bilmem

Ama ben yine de hatırlatayım

Seneler öncesini

Dünyada aşkın, mutluluğun

Umudun ve beyaz gülün olduğu günleri

Tabii bunlarla anlaşamayan gururu da

Unutmamak lazım

Bu beş arkadaşın sevinçle

Saklambaç oynadıkları günlerdi

Tabii ebe çoktan belliydi: Gurur

Mutluluğu çabucak bulan gurur

Aşkı aramaya başladı

Aradı ama bulamadı

Düşündü, düşündü

Aşkın saklanabileceği tek yerin

Beyaz güllerin kucağı olduğunu

Çabucak kavradı sonra

Bir çöple beyaz güllerin arasına daldı

Çoşkuyla

Bir çığlık, bir feryat koptu

Yürekleri acılar kapladı

Bir gülün arkasından

Gözlerine çöp batmış aşk çıktı

Ağlayarak, kanayarak

Aşkın kanıyla ıslanan beyaz güller ise

Kırmızıya dönmüştü

Ve aşkın görmeyen gözlerine

Işık olmuşlardı, uğruna ölmüşlerdi

Aşk nereye giderse kırmızı gül oradaydı

Sevgisini göstermek için

Sevgisini paylaşmak

Elinden tutmak

Ona sımsıkı sarılmak için

Hep bir parçasının eksik kaldığı

Hayata karşı birlikte

Gögüs germek için

Kırmızı gül hep aşkın yanındadır

Aşk da hep kırmızı gülün içinde saklıdır

O yüzdendir ki aşık bir erkek

Sevdiğine hep kırmızı bir gül alır

O yüzdendir ki aşık bir kız da

O gülü sevgiyle kabul eder

Neden diye sormaz hiç, neden mi?

Neden aranır mı hiç

Kırmızı gülü sevmek için

Uğrunda ölmek için

08-02-2012	#4
Prof. Dr. Sinsi	Mehmet Akif'in Efendimiz İçin Yazdığı Şiir Kırmızı Gülün Hikayesi Kırmızı gülün hikayesi bilinir mi Bilmem Ama ben yine de hatırlatayım Seneler öncesini Dünyada aşkın, mutluluğun Umudun ve beyaz gülün olduğu günleri Tabii bunlarla anlaşamayan gururu da Unutmamak lazım Bu beş arkadaşın sevinçle Saklambaç oynadıkları günlerdi Tabii ebe çoktan belliydi: Gurur Mutluluğu çabucak bulan gurur Aşkı aramaya başladı Aradı ama bulamadı Düşündü, düşündü Aşkın saklanabileceği tek yerin Beyaz güllerin kucağı olduğunu Çabucak kavradı sonra Bir çöple beyaz güllerin arasına daldı Çoşkuyla Bir çığlık, bir feryat koptu Yürekleri acılar kapladı Bir gülün arkasından Gözlerine çöp batmış aşk çıktı Ağlayarak, kanayarak Aşkın kanıyla ıslanan beyaz güller ise Kırmızıya dönmüştü Ve aşkın görmeyen gözlerine Işık olmuşlardı, uğruna ölmüşlerdi Aşk nereye giderse kırmızı gül oradaydı Sevgisini göstermek için Sevgisini paylaşmak Elinden tutmak Ona sımsıkı sarılmak için Hep bir parçasının eksik kaldığı Hayata karşı birlikte Gögüs germek için Kırmızı gül hep aşkın yanındadır Aşk da hep kırmızı gülün içinde saklıdır O yüzdendir ki aşık bir erkek Sevdiğine hep kırmızı bir gül alır O yüzdendir ki aşık bir kız da O gülü sevgiyle kabul eder Neden diye sormaz hiç, neden mi? Neden aranır mı hiç Kırmızı gülü sevmek için Uğrunda ölmek için