08-03-2012
|
#1
|
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Hoşgeldin Ya Resulallah
Hoş geldin Ya Resulallah
Küçücükken başladım seni sevmeye
Sırf, anam babam seni seviyor diye,
Anam babam için başladım seni sevmeye
Sonra kaybettim onları, artık aklım eriyordu
Bende senin gibi yetimdim,üstelik zor geliyordu
Önce Abdullah sonra Amine için sevdim seni
Tıpkı ana babamın beni sevdiği gibi
Öğrenince mahzun yetimliğini!!!
Belki amcan gibi yanında olamadım
Belki deden gibi saramadım seni,
Büyüdükçe öğrendim büyürken çektiklerini
Dağıldı unufak oldu dertlerim
Sevdim seni sevginle erittim kederlerimi
Büyümek isterdim dizlerinin dibinde,
Ali gibi, Hasan gibi, Hüseyin gibi
Eşiğinden ayrılmadan, tıpkı Hureyre gibi
Ya Resulallah ben büyüyünce de sevdim seni
Kendime göre kırık dökük, Ashab-ı Güzin gibi değil belki
Ama hala ağlarım, yalnız kaldıkça, seni andıkça inanki !
Seni sevmek yetmiyor artık bak büyüdüm!
Boy verdim, oğul verdim, soya yürüdüm
Sevgini sardım kundağına evladın
Kulaklarına tatlı tatlı seni üfürdüm
Aşkını ektim ömrüme, gönlüme, yaratılmış her hücreme
Okuyup ismin salavatın üfleyip ellerime
Sürdüm, yüzüme gözlerime
Eydim başımı sanki yanımdasın, bakamam hiçbir yere
Kaldırdım gönlümden asırları gözlerim kapalı
Kalbim yaralı hasretinle,
Mekke'deyim gece berrak gelişinle
Hoş geldin Ya Resulallah
İhya ettin alemleri
Nura boğdun dört bir yeri
Birdir ALLAH deyişinle
|
|
|
|