**Rabbin Seni Şartsız Sevdi**

Rabbin Seni Şartsız Sevdi

Seni sevenler seni sen var olduktan sonra sevdi

Seni sevenler için önce var olman gerekliydi

Yoksa nasıl severlerdi seni?

Yok, olanı kim sever ki?

Hatırlamaya çalış, bir zamanlar yoktun

Sen yoktun

Seni sevenler yoktu

Sen kendi yokluğunun farkında değildin

Rabbin seni yoklukta buldu

Seni yoktan var etti

Seni hiç yokken sevdi

Seni sevdiği için var etti

Başkaları seni var olduğun için sevdi

Rabbin seni şartsız sevdi

Seni sevmesi için var olman bile gerekmedi

O seni hayalle hakikat arasındayken sevdi, O seni toprakla su arasındayken sevdi O seni sevdi yokluğunu değil var olmanı istedi Sen başın dara düştüğü zamanlar hariç O'ndan yüz çevirsen de, sık sık O'nu unutsan da geçmişte verdiğin Söze ihanet etsen de en ufak yönelişinde Sana dağlarca koşan kim?

Öyleyse var olmak, büyük ve kutsal bir muhabbetin karşılıksız bir sevginin muhatabı olmak değil de nedir?


Senai DEMİRCİ