Çanakkale'de Kahramanlık Öyküleri

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-02-2012

Yüzbaşı Hâlis Bey

25 Nisan 1915 günü 3

Taburun 2

ve 4

Bölükleri sabah 08

00 sıralarında İncebayır Sırtında Avustralya’lılarla savaşa başladı

Bu birlikler Türk tarafının sağ yan kuvvetlerini teşkil ediyordu

Alay Komutanı onlara yardım edemeyecekti

Çünkü sol yan çatışmaları çok daha çetin geçiyordu

Kayıplar gittikçe ağırlaşıyordu

Bunun farkında olan Tabur, kendi alayından ziyade 57

Alayın gelmesini bekliyordu

Onlar da ha geldi ha geliyordu

Herkesin gözü tepelerde ve derelerde idi

Böyle nazik bir durumda iken tabur, İncebayır yanında Edirne sırtındaki düşman kuvvetlerine de saldırmak mecburiyetinde kaldı

Saldırdılar ve onları geri püskürttüler

Bu defa Kılıçdere içinde başka bir düşman grubu ile karşılaştılar

Onlarla da çarpışmaya giriştiler ve haklarından da geldiler

Bu sırada Tabur Komutanı Yüzbaşı Halis Bey yaralandı

Yaralarına hiç aldırmadı ve Sargı yeri’ne gitmeyi reddetti

“Durumumuz çok tehlikeli” dedi

Ama kan kaybı fazlalaşmaya başladı

Arkadaşları da ısrar edince, bir şartla giderim dedi; “57 Alay kahramanları buralara gelinceye kadar, haberci askerlerden başka hiçbir kimse geriye bir adım atmayacak ve gerekirse hepsi orada şehit olacak, fakat mevkilerini terk etmeyeceklerdir” İşte bu vasiyetinden sonra Sargı yeri’ne götürülebilmiştir

Bu sırada saat 09

00’a yaklaşmıştı

Anzaklar 10

000 kişilik bir kuvvetle Kanlısırt’ı işgal etmişlerdi

Karşılarında ise Alayın 2

Tabur yaralıları ile 1

Tabur kahramanları vardı

10

000 kişi ile 1

000 küsur insan dövüşüyordu

Denizden de 280 namlu ağzı Kanlısırt ve havalisini kana boyuyordu

Alay Komutanı Şefik Bey sağ yana yardım edemiyordu

Sırt kan gölü haline gelmişti

Anzaklar da 25 Nisan gününün akşamı “Burası Kanlısırt olsun” dediler

O günden sonra orası Kanlısırt olarak anılmaya başlandı

Zira 25 Nisan günü orada bizim 2

000 şehidimizin ve düşmanın 2

000 ölüsünün binlerce litre kanı akmıştı

Sonuçta Düztepe üzerinden 57

Alay kahramanları şimşekten atlara binmiş, yıldırım gibi geliyorlardı

Geldiler

Canlarını hiç sakınmadan dövüştüler

Ve hepsi şehit düştüler

Bize bu cennet vatanı bıraktılar

O gün, onlar orada ölmeseydi, bugün bizler burada olmazdık

Bilal Eren
Sur Dergisi / 2008

08-02-2012	#6
Prof. Dr. Sinsi	Çanakkale'de Kahramanlık Öyküleri Yüzbaşı Hâlis Bey 25 Nisan 1915 günü 3 Taburun 2 ve 4 Bölükleri sabah 0800 sıralarında İncebayır Sırtında Avustralya’lılarla savaşa başladı Bu birlikler Türk tarafının sağ yan kuvvetlerini teşkil ediyordu Alay Komutanı onlara yardım edemeyecekti Çünkü sol yan çatışmaları çok daha çetin geçiyordu Kayıplar gittikçe ağırlaşıyordu Bunun farkında olan Tabur, kendi alayından ziyade 57 Alayın gelmesini bekliyordu Onlar da ha geldi ha geliyordu Herkesin gözü tepelerde ve derelerde idi Böyle nazik bir durumda iken tabur, İncebayır yanında Edirne sırtındaki düşman kuvvetlerine de saldırmak mecburiyetinde kaldı Saldırdılar ve onları geri püskürttüler Bu defa Kılıçdere içinde başka bir düşman grubu ile karşılaştılar Onlarla da çarpışmaya giriştiler ve haklarından da geldiler Bu sırada Tabur Komutanı Yüzbaşı Halis Bey yaralandı Yaralarına hiç aldırmadı ve Sargı yeri’ne gitmeyi reddetti “Durumumuz çok tehlikeli” dedi Ama kan kaybı fazlalaşmaya başladı Arkadaşları da ısrar edince, bir şartla giderim dedi; “57 Alay kahramanları buralara gelinceye kadar, haberci askerlerden başka hiçbir kimse geriye bir adım atmayacak ve gerekirse hepsi orada şehit olacak, fakat mevkilerini terk etmeyeceklerdir” İşte bu vasiyetinden sonra Sargı yeri’ne götürülebilmiştir Bu sırada saat 0900’a yaklaşmıştı Anzaklar 10000 kişilik bir kuvvetle Kanlısırt’ı işgal etmişlerdi Karşılarında ise Alayın 2 Tabur yaralıları ile 1 Tabur kahramanları vardı 10000 kişi ile 1000 küsur insan dövüşüyordu Denizden de 280 namlu ağzı Kanlısırt ve havalisini kana boyuyordu Alay Komutanı Şefik Bey sağ yana yardım edemiyordu Sırt kan gölü haline gelmişti Anzaklar da 25 Nisan gününün akşamı “Burası Kanlısırt olsun” dediler O günden sonra orası Kanlısırt olarak anılmaya başlandı Zira 25 Nisan günü orada bizim 2000 şehidimizin ve düşmanın 2000 ölüsünün binlerce litre kanı akmıştı Sonuçta Düztepe üzerinden 57 Alay kahramanları şimşekten atlara binmiş, yıldırım gibi geliyorlardı Geldiler Canlarını hiç sakınmadan dövüştüler Ve hepsi şehit düştüler Bize bu cennet vatanı bıraktılar O gün, onlar orada ölmeseydi, bugün bizler burada olmazdık Bilal Eren Sur Dergisi / 2008