Hizmet Ehli Özel Himaye Altındadır

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-02-2012

HAKİKİ HİZMET EHLİ

Yumuşak sesiyle verdiği vaazlarıyla gönülleri fetheden Gönenli Mehmed Efendi (rahmetullahi aleyh) diğer yandan, Kur’an kursları ve medreselerdeki talebelerin iaşe ve geçimini temin etmeye çalışırmış Bu talebelerden bir çoğu şimdilerde üniversite hocası, müftü, vaiz, imam olarak hizmet vermekteler

Muhterem yazar Ahmed Şahin Hoca, bizzat şahit olduğu olaylardan birini şöyle yazmış bir keresinde:
“İstanbul’un camileri Gönenli’nin üniversitesi, bitişikteki harabe medreseleri ise yurtları
Anadolu’nun mahrumiyet bölgesinden gelmiş olan fakir köy çocukları bu yurtlarda kalır, bu üniversitelerde ders görür
Bu kadar yurt ve üniversiteye kim nezaret eder? Bir tek kişi:
- Gönenli!
Gönenli bu yurtların hem levazımcısı, hem müfettişi, hem de müderrisi Halk da mütevelli heyeti Her caminin çevresi öğrencilerle dolup taşar Yatsı namazında ise Sultanahmet Camii ihtiyaç temini için buluşma yeri Mihraptan cemaate yönelen Hocaefendi, sayamayacağı kadar ihtiyaç sahibi öğrencilerle yüz yüze İsteklere bir kulak kabartalım, neleri duyacağız:
- Ceketim yok, ayakkabım yok, hastayım doktor ilaç yazdı, alacak param yok Fırıncı ekmek vermiyor, borcumuzu ödeyemedik, sabah ekmeği nereden alacağız?
Bunların tek muhatabı Gönenli Mehmed Efendi Bir baba bile çoluk çocuğunun ihtiyaçlarını karşılamada zorluk çekip zaman zaman azarlayıp sustururken, Hocaefendi’nin bunca ihtiyaçları göğüslemesinin hikmeti ne ola ki hizmet duygusundan gayrı!
Bir gün yüzünde bir burukluk hissederek soruyorum:
- Bir sıkıntınız mı var? İçten gelen inilti ile cevap veriyor bana:
- Fırıncıların geçen ayki paralarını ödeyemedim Haber göndermişler, bizim de imkanımız sınırlı Hocaefendi parayı ödemezse ekmek veremeyeceğiz çocuklara, demişler Bu evlatlar aç kalırsa ne yaparız?
Çaresini de hemen ekliyor arkasından:
- Bari tiz bir müşteri çıksa da evimizi satabilsek Müşteri de hemen çıkmıyor ki!
Ertesi gün yüzündeki burukluk gitmiş, tatlı bir tebessümle muhatap oluyorum kendisine Öğrencilerinin başkanı seçtiği için açıklamada mahzur görmüyor bana
- İnşaallah iyi haberler var, diyorum Tebessümünü daha da çoğaltarak cevap veriyor:
- Tahmin ettiğin gibi Gece dua edip gözyaşları içinde yattım Sabah erkenden biri kapımı çaldı Cüzdanını uzatıp ihtiyacım olan parayı almamı söyledi Ben elimle almamakta ısrar edince, o kendi eliyle bir miktar para çıkarıp bana uzattı Ben parayı alırken birden kaybolduğunu gördüm Baktım ki para borcumun tamamını teşkil etmektedir Bu ayı da böyle geçirmiş olduk Gelecek ay için Allah Kerim’dir!” (Zaman, 16012002)

08-02-2012	#3
Prof. Dr. Sinsi	Hizmet Ehli Özel Himaye Altındadır HAKİKİ HİZMET EHLİ Yumuşak sesiyle verdiği vaazlarıyla gönülleri fetheden Gönenli Mehmed Efendi (rahmetullahi aleyh) diğer yandan, Kur’an kursları ve medreselerdeki talebelerin iaşe ve geçimini temin etmeye çalışırmış Bu talebelerden bir çoğu şimdilerde üniversite hocası, müftü, vaiz, imam olarak hizmet vermekteler Muhterem yazar Ahmed Şahin Hoca, bizzat şahit olduğu olaylardan birini şöyle yazmış bir keresinde: “İstanbul’un camileri Gönenli’nin üniversitesi, bitişikteki harabe medreseleri ise yurtları Anadolu’nun mahrumiyet bölgesinden gelmiş olan fakir köy çocukları bu yurtlarda kalır, bu üniversitelerde ders görür Bu kadar yurt ve üniversiteye kim nezaret eder? Bir tek kişi: - Gönenli! Gönenli bu yurtların hem levazımcısı, hem müfettişi, hem de müderrisi Halk da mütevelli heyeti Her caminin çevresi öğrencilerle dolup taşar Yatsı namazında ise Sultanahmet Camii ihtiyaç temini için buluşma yeri Mihraptan cemaate yönelen Hocaefendi, sayamayacağı kadar ihtiyaç sahibi öğrencilerle yüz yüze İsteklere bir kulak kabartalım, neleri duyacağız: - Ceketim yok, ayakkabım yok, hastayım doktor ilaç yazdı, alacak param yok Fırıncı ekmek vermiyor, borcumuzu ödeyemedik, sabah ekmeği nereden alacağız? Bunların tek muhatabı Gönenli Mehmed Efendi Bir baba bile çoluk çocuğunun ihtiyaçlarını karşılamada zorluk çekip zaman zaman azarlayıp sustururken, Hocaefendi’nin bunca ihtiyaçları göğüslemesinin hikmeti ne ola ki hizmet duygusundan gayrı! Bir gün yüzünde bir burukluk hissederek soruyorum: - Bir sıkıntınız mı var? İçten gelen inilti ile cevap veriyor bana: - Fırıncıların geçen ayki paralarını ödeyemedim Haber göndermişler, bizim de imkanımız sınırlı Hocaefendi parayı ödemezse ekmek veremeyeceğiz çocuklara, demişler Bu evlatlar aç kalırsa ne yaparız? Çaresini de hemen ekliyor arkasından: - Bari tiz bir müşteri çıksa da evimizi satabilsek Müşteri de hemen çıkmıyor ki! Ertesi gün yüzündeki burukluk gitmiş, tatlı bir tebessümle muhatap oluyorum kendisine Öğrencilerinin başkanı seçtiği için açıklamada mahzur görmüyor bana - İnşaallah iyi haberler var, diyorum Tebessümünü daha da çoğaltarak cevap veriyor: - Tahmin ettiğin gibi Gece dua edip gözyaşları içinde yattım Sabah erkenden biri kapımı çaldı Cüzdanını uzatıp ihtiyacım olan parayı almamı söyledi Ben elimle almamakta ısrar edince, o kendi eliyle bir miktar para çıkarıp bana uzattı Ben parayı alırken birden kaybolduğunu gördüm Baktım ki para borcumun tamamını teşkil etmektedir Bu ayı da böyle geçirmiş olduk Gelecek ay için Allah Kerim’dir!” (Zaman, 16012002)