İlahi Armağan -62- Meclis

Hak Teâlâ, gece ibadeti için şöyle buyurur: “Nefsin gece ibadetine kalkması ve onda Kur'ân okuması, daha sağlamdır” (el-Müzzemmil, 73/6)
Bu gece ibadeti, uykudan sonra başlar O zaman, halk uyumuş olur Herkes ve her şey derin bir uykuya dalmıştır İrade dahi uyku­dadır O zaman kalp yalnız kalır Onun taamı ve şarabı Hak'la münacat olur Hele o anda rükû, sücud ve kıyamdan alman tat hiçbir şe­ye benzemez Her şey tabii âlemin karanlığına dalmışken Hakk'ın huzuruna çıkmak ne hoş olur
Görmez misin ki, bir zat Hak’tan alıkoymasın diye dünyayı bı­rakır Zât-ı İlâhî'den alıkoymasın diye âhireti de bir yana atar O di­ler ki, âhiret yolunda bulunmaya Çünkü âhiret oldukça tatlıdır; gü­zelliği açıktır ve bir rahmettir Ola ki sır ve kalp onunla yetine, esas Zât’a varmaktan geri kala
O Zât’ın iç âlemi bir başkadır Dışına çıkan her şey kalbindekidir O'nun dünya sevgisi sizinkine uymaz O dünyayı Hakk'a ibadet için sever Bunun için de dünyada kalmak diler Çünkü ibadet edecektir Aynı zamanda Hak ile nice işleri vardır İşte, o işleri için dünyada kalmak diler
Senin bu hâlin nedir? Hakk'a karşı bir vahşet duygusu taşımak­tasın, yakışır mı? Bu böyle ama halka karşı ne zaman vahşet duygu­sunu kalbinde bulacak, onlardan manen ayrı duracaksın? Ve bütün ülfetin Hak'la olacak? Söyle ne zaman?
Bunlar ne zaman olacak? Kapı kapı dolaşacaksın; O'ndan baş­kası kalmayacak Bütün ülkeleri dolaşacaksın; ondan gayrini göre­meyeceksin, kalbin için ne bir kapı kalacak, ne yükselecek bir sema Böylece kıyamet kopacak ve Hakk'ın huzurunda duracaksın Bunlar ne zaman olacak?
Kalp orada iyiliğini ve kötülüğünü okuyacak, defterinde neler var, görecek Cehenneme atılma tehlikesi belirecek; o zaman kalbin ümitle korku arasında sızlamaya başlayacak Fakat Hakk'ın inayeti yetişecek, rahmeti ve lütfu ile onu kurtaracak Hakk'ın rahmet suyu ile cehennem sönme durumuna gelecek ve o imanlı kalbin sahibine seslenecek: “Geç yâ mü'min, yoksa ateşim sönecek”
Hakk'ın yardımı ile o, üç bin yıllık yolu bir anda geçer ve kurtu­lur
Bu yolculuktan sonra şahın kapısına varır, aklını, iradesini ve Mevlâ'sına karşı olan sevgi duygusunu harekete geçirir ve der ki: “Mahbubumu almadan buradan içeri girmem”
Sonra ona: “Hadi, seni taşıyacak gemi cennetin kapısında bekliyor; durma gir içeri” denir
O yine istemez ve der ki: “Annem, babam önce girmeli ve hani komşular, hani hâlime şahit olanlar?”
Bu direniş, iman sahibinin katettiği kalbi yolculuğun sonucu­dur Bu bir riyazet hâli idi Bu riyazet hâli bitince, tekrar dünyaya döner, kısmetlerin alınması için bu dönüş zaruridir Ta ki, ilâhî bil­gide değişiklik olmaya Onun gereği silinmeye ve mahva varmaya